Varol AKSOY

Ramazan geldi, google calendar doldu taştı İki tane güzel organizasyon ile uğraşıyorum. Biri şirket için çok pis ayıptır söylemesi 5 yıldızlı bir otelde iftar yemeği, diğeri ise canlarım ciğerlerim her bişeylerim lise arkadaşlarımla topluca iftar ve sonrası eğlence toplantısı

Şirket için 5 yıldızlı otel (lan hala hava atmaya devam ediyorum )  ile telefonda girmiş olduğum çingene pazarlığı, fatura istemiyoruz, müdürüm yap bi güzellik tavırlarıyla uygun bir fiyata rezervasyonu yaptırdım Haftaya salı günü oradayız Umarım sıkıcı olmaz, e zaten her öğlen yemeğini birlikte yiyorduk, mevzu yemek yemekse zaten iftarda pek bişey yiyemiyorum :/ Ne bileyim bayıldığımız paraya değer umarım.. Yani her zaman takıldığımız insanlara takılmak, yiyip kaçmak yerine daha anlamlı bir gece olmasını istiyorum..

Lise toplantımız ise Büyükşehir belediyesinin deniz kenarındaki sosyal tesislerinden birinde olacak Lise arkadaşları diyorum fakat okul yıllarımızın en mükemmel insanı olan Müdür Yardımcımız Muhterem hocamız da bizimle birlikte olacak.. Bu çok büyük bir heyecan hepimiz için İBB ile pek pazarlık yapamadım ama güzel bir ortamda olacağımızı düşünüyorum, umarım herşey yolunda gider Facebook üzerinden oluşturduğum etkinliğin duvarı karınlara ağrılar sokacak derecede komik şeylerle dolu Bunları okumak bile beklentilerin tavan yapması için yeterli İftar sonrası tophane ya da ortaköyde nargile kahve sohbeti planlar arasında.. Seviyorum hepsini yaaaa Okul biteli 8 sene olmuş hala çok çok sıkı arkadaşız, maşallah diyorum ki bozulmasın..

İftar yemekleri güzel bir olay aslında. Bu akşam dedemlerdeydim, yarın akşam onlar bizde filan. Ya aslında çok ayıp olacak ama garip geliyor bu olay bana. Şimdi abi biz bugün onlarda yedik içtik, görüştük filan. Eee yarın da onlar bizde, yani sanki ödeşmiş olmak için yapılıyor gibi. Onun yerine her ramazan sırayla yapılsa bu mevzu ? Uffff çok mu saçmaladım yahuu.. Tabi başımızın üzerinde yeri var herkesin, anlatmak istediğim şey sanki bunu bir zorunluluk olarak görüyor gibi insanımız. Aman yaaa benim kafam basmaz böyle akraba ilişkilerine filan, yemeğimi yer sohbetimi eder kaçarım ortamdan

Ramazan’ın en sevdiğim yönü bu.. Kaynaşmak, iletişimde olmak.. Bir anlam bir vesile olması buluşmalara Hiyy..

Nice beraber Ramazanlara diyorum o zaman

Nerde o eski Ramazanlar demeyin, siz ilgilenirseniz oluyor.. Bakın ben o eski ramazanları görmemiş olsamda varmış gibi yaşayabiliyor ve şükrediyorum Herkesi çook seviyorum

Gündelik yaşamın stresinden kurtulmak ve kent yaşamının boğuculuğundan uzaklaşmak için 20 saatliğine yurdun güney bölgesine tatile çıktım Öyleeeeee.. Çıkarım ben bakmayın siz bana

Hayatımın en sıcacık gününü yaşadım, öyle sıcacık ki külahta dondurmayı göğüs hizanızdan ağzınıza götürene kadar bilekleriniz yalama zorunluluğu hissedecek derecede bir sıcacıklıktan bahsediyorum. Topak topak dondurma gözlerinizin önünde an be an milkshakee dönüşüyor, şıpır şıpır dökülüyordu. Böyle yapay havuz, gölet vs yerlere çimip, cibil cibil suyla oynayıp bunaltıdan kurtulmak geçiyordu içimden

Eltekin ailesine sonsuz saygı ve sevgilerimi iletiyorum, muhteşem bir misafirperverlik gösterdiler bana karşı Gurbet ellerde aile sıcaklığını hissettim Hayatımda yediğim en lezzetli kanatlar (ve köfte) için Arif amcaya, muhteşem misafirperverliğinden dolayı Müzeyyen ablaya, süper bir gün geçirmemi sağlayan Damla’ya sonsuz teşekkürler… O Damla ki hayatımda ailemden sonraki en değerli kişi olur Onun bendeki yerini anlatmaya gerek yok sanırım, zaten benim edebi bilgim de onu anlatmaya yetecek düzeyde değil ne yazık ki.. Beni ben yapan, birine yüce diye hitap etmem gerekirse ilk kullanacağım kişi olan Damla.. Hayattaki en büyük şansım..

Offf şimdi Damla’nın Varol’un hayatındaki yerini anlatmaya çalışırsam saatlerce okuyacağınız bir yazı dökmek zorunda kalırım.

Minnacık tatilimin dönüşünde uçağım 1 saat rötar yaptı, uçağa bindiğimde oldukça komik bir kavga oldu, polisler filan gelip daha da geç kalkmamızı sağladı, havada yarım saat boyunca tur atmak zorunda kaldık derken saat 23:00 gibi inmem gereken İstanbul’a 00:45 gibi indim. Tabi metro yok, mecburen taksiye binmek zorundaydım.

Kafam bozuk olduğunda kendimi eğlendirmek için bazen küçük oyunlar oynarım, yine buna benzer birşey yaptım Taksi bekleyen godoman bir amcayla tanışıp iyice kanka oldum. Sonra mükemmel derecede komik hikayemle kendimi evime kadar bedavaya bıraktırdım Taksiden indiğimde tek başıma kahkahalar atmamak için kendimi zor tutuyordum

Hani Carpe Diem diyorum ya, işte bu tam olarak o oluyor..

Güzeldi beeee… Antalya yaşamak için süper bir şehirmiş onu görmüş oldum en azından