Archive for Ekim, 2009

Efenim benim için özel bir koleksiyon şimdi sizlerle buluşmak üzere… 2007 yılı yani 2,5 yıl önce askere gittiğimde içimden geçen bir kaç şeyi yazdığım günlük tarzındaki ajandamı buldum ve resimlerini çektim. Tarayıcım olmadığı için biraz kalitesiz gözükecek ama olsun.

Askere giderken belkide en güvendiğim şeydi yanımda götürdüğüm ajanda. Çünkü biliyordum hemen kafama göre birilerini bulamayacağımı ve her istediğimde telefonla konuşamayacağımı. Ne kadar çantamda fazladan yük gibi gözüksede bence yanımda götürdüğüm iç çamaşırından, tırnak makasından daha değerliydi İçimi dökebildiğim, kendimce isyan edebileceğim bişeyin olması bana güven veriyordu. Silah gibiydi sanki kalem ve ajanda. )

Bu arada kaç yıldır blog yazıyorum ilk defa el yazım gözükecek heyecan yabtım

Bakın şimdiden söylüyorum yazım pek iyi değildir, yani aaa ne güzel yazıyosun sen demedi kimse bana ama, resimdekiler kadar da kötü değil valla billa anlayın beni lütfen. Çok dar vakitlerde aceleyle yazdım içimden geçenleri. Okuyamadığınız yerleri sorun tercüme yapayım.

Neyse fazla uzatmadan resimlerle baş başa bırakayım sizleri

İlk asker dayağımı yediğim andı. Sigara içme izni almadan sigara içmiştik. Sonra komutan bizi yanyana dizip yumruklamıştı. Ben kendimi geri doğru atmış çimlere yuvarlanmıştım Canım acımamıştı ama yinede o bir dayaktı bizim için Kendimi milli olmuş gibi hissediyordum, hemen not almalıydım

>

>

Askerlikle yüzleşme ve kabullenememe anım. Saçmalıkları ve ne kadar değersiz olduğumuzu eleştiriyorum. Kaybedeceklerimi düşünüyorum. Misal onca çalışmam ve bilgi birikimim yalan oldu diyebilirim. Ben 17-19 yaşımda şuankinden daha aktif ve daha becerikliydim kodlama ve diğer bilgisayar konularında… Biraz isteksizlik var şimdilerde, o zamanlar accayip hevesliydim.  Neyse siz resime bakınız

>

>

>

Çok bunalmışım, sevdiklerime olan özlemim epeyce artmış. Çaresizliğimi yansıtmışım. Bir umut varmış içimde, onları göreceğim güne 11 gün kalmış… Yazdığım anı hatırladım şimdi, sanırım gözyaşı dökmüştüm ilk paragrafta , sonra araya birşeyler girmiş ve o moddan çıkarak farklı bir konuya dönmüşüm

>

>

>

>

Askerdeki sabahtan itibaren rutin bir günümü anlatmışım. Bak okudukça sanki tekrar yaşıyormuş gibi oldum yaaa… Bize hiç acımazlardı orada, acemiye merhamet vatana ihanettir derlerdi. :S Senden bir dönem önce gelenler komutanım dememizi isterlerdi. Bir kez komutanım demedim diye kavga etmiştik, araya girmişlerdi ve bana çok pis küfür etmişti o üst devre. Bende komutana şikayet edip herkesin içinde rezil ettirmiştim onu. Tabi küfürler karşılıksız kalmadı merak etmeyin

Veee işte yemin ettim, usta asker oldum ) Çok sevinçliydim annem,babam, kardeşim, ananem, amcam hepsi gelmiştiler… Bana yaprak sarması getirmişlerdi ve ben gözlerimden yaşlar akarak yemiştim. Evet aynen bu şekilde olmuştu çok iyi hatırlıyorum. Bahçede aileler piknik yapıyorlardı, komutanların izni dahilinde. Bizde serilmiştik yere.. Orada yiyemediğim berbat yemeklerden sonra annemin benim için getirdi o enfessss sarmalar çok farklı hissettirmiş, sanki insan olduğumu hatırlamıştım.

Bu da usta birliğimde yani Tokat Komando Taburu’nda şafağımın az kaldığı zamanlarda yazılmış bir yazı… Zaman birtürlü geçmek bilmezken, yapacak birşey bulamayıp ama sıkılarak yazdığım kısacık bi yazı )

Sanırım bu kadar… Eğer başka biryerlerde içimi döktüğüm birşeyler bulursam onlarıda yayınlarım ) Aslında bilgisayarımda bir günlük programım vardı, eski kız arkadaşımın bana çektirdiği işkenceleri yazıyordum hergece. Onu şuan çalıştıramadığım harddiskimde bulabilirsem kesinlikle yazıcam ) Eski olan şeyler güzel yaaa valla billa

Eğer resimlerin tamamına baktıysanız ne hissettiğinizi öğrenmek istiyorum. Daha önce bir askerin bu tarz yazılarıyla karşılaşmadığınızı tahmin ediyorum