Archive for Şubat, 2010

Blog lan ben ne maymun iştahlı, ne garip, ne doyumsuz bi insan varlığıyım yaa..

Birşeyleri çok istiyorum taaa rüyalarımda görüyorum, istemek derken öyle böyle değil deli gibi istiyorum resmen onunla yaşıyorum En yakın örneklerden bahsedecek olursak misal ceptelefonu… Lann rüyalarıma giriyordu, vitrinlerde bakıp bakıp ahhh diyordum be ahh keşke benim olsan, dokansam sana, parmaklasam oranı buranı diye iç geçiriyordum.

Bir gün hiç beklemediğim anda aldım…

O hayalini kurduğum telefon sapasağlam olmasına rağmen çiziklerle dolu, bakımsız ve şuan için çok önemsiz…

Sonra fotoğraf makinesini çok istedim.

O da aynı şekilde rüyalarımı süsledi, lan dedim teknosa’da darty’de alıp önde dönen kıprak şeyleriyle oynaşmak, satıcının fotoğrafını çektiğini sanmak ki çekemiyormuşum bunu yeni anladım filan ecayip zevkliydi…  O benim olmalıydı muhakkak benim olacaktı. Çok istedim, o kadar çok istedim ki boş vakitlerimde acaba elimde o olsa ne yapardım şimdi diye hayallere bile daldım.

Eee? Aldım ve kullanıyorum… Tamam onu hor kullanmayacağım, kıymet bileceğim peki ne kadar? Bunun garantisi yok ..

Şimdi kendime yeni bir hedef seçtim

Bu seferki biraz uçuk ama Öyle küçük hayaller filan değil. Doğrudan hayatıma etki etmek istiyorum

Hayır korkmayın evlenmeyeceğim.. Yani evlenmek istiyorum da o sizin bildiğiniz mürüvvet tarzı evlenmelerden değil

Kardeşimin okulu bittikten sonra kendime yeni bir hayat kurmayı hedef eyledim… Gidicem abi buradan.

İstanbul’un başka bir semtine, ya da başka bir şehire, ya da başka bir ülkeye… Başka bir gezegen de olabilir

Ama yapıcam bunu, hani demiştim ya hiç hayallerimin peşinden koşmadım diye.. İşte onu gerçekleştiricem. Hayatımı değiştiricem.

İlk bakıldığında tipik ergen bunalımı gibi görünse de (hani olur ya kendi ayaklarımın üzerinde durmak istiyorum, maddi bağımsızlığımı kazanmak istiyorum, özgür olmak istiyorum söylemleri ) benimki öyle değil. Ben bunu yapmak istiyorum çünkü zaten o parantezin içindeki herşeye sahibim. Eksik olan tek şey kendim.

Kısacık lan şu hayat. Valla billa, dönüp bakıyorum herkes pişmanlıklarla dolu, keşkelerle yaşıyor, benim de onlar gibi binlerce keşkem var. Ama bir yerde son vermek gerekir herşeye, yani dönüşü olmayan o yola girmeden önce… Bir aile mesela? Bir aile sahibi olduktan sonra asla istediğiniz gibi yaşayamazsınız. Geçti bizden genç dersiniz yıllar sonra kendinize benzettiğiniz insanlara Bunu demek istemiyorum.

30 yaş benim için sınır. O yaşıma gelene kadar keşke diyeceğim hiçbirşey bırakmayacağım arkamda… Kötü bir yol seçmiyorum kendime, uyuşturucu, alkol, bir kadının peşine takılıp gitmek filan değil… Kendimi bulmak istiyorum yalnızca..

Bu hayalimi yapacağım…

Yüksek bir ihtimal olmuyor der paşa paşa döner gelirim, ya da kurduğum düzenim ile dünyanın en mutlu insanı olarak sonsuza kadar yaşarım. Kaybedeceğim çok şey yok..

Denemek istiyorum