Archive for Mart, 2010

Nasıl birgündü anlatamayacağım sanırım O kadar çoook yoraldım kieee

Bugünümü türlü türlü satışlara getiren tüm arkadaşlara teşekkür ediyorum öncelikle. Planlar şekil değiştirmekten artık kiminle nereye gideceğimi şaşırır hale geldim Bi ara pijamalarımla oturup evde kitap okumaya karar vermiştim onu hatırlıyorum

Satan arkadaşlar, sonradan gelmek isteyenler, iki arada bir derede kalanlar hepsini silip evvelden ezele dostlarım Orhan ve Dilek ile yine yeniden delicesine dağıttık İstanbul’u

Yer vazgeçilmez mekanımız Bakırköy’dü… Onlar beni uzun zamandır görmüyorlardı, bende onları aynı şekilde haliyle Neden görüşmüyorduk? Çünkü canımın sıkkın olduğu zamanlar insanları da rahatsız etmek istemem, sebep buydu. Bugün benden öyle bir ruh hali ya da kalıntılarını bekliyorlardı ve eskisi gibi cıvıl cıvıl sağa sola sataşan, milletle dalga geçen, türlü türlü ebleklikler yapan Varol’u karşılarında görünce onlarda çok şaşırdılar Tahmin ediyorum ki sevindiler de

Dün hafıza kartımı şirkette unuttuğumu eve geldiğimde öğrenince bugüne dair tüm planlarımın olumsuz yönde ilerlemesi iyice canımı sıkmış kararmsarlığa sürüklemişti birazcıkın, bizde ne yaptık planımıza öncelikle en büyük sorunumu yani hafıza kartı problemimi çözmekle başladık. Koştura koştura gittik Electro World’den 4 GB’lık bir hafıza kartı aldık Sonra ilk fotoğraf denememi Dilek ile yaptım… O kadar harika bir fotoğraf çektirdim ki aklıma bi hinlik geldi Hadi siz gezeleyin diyerekten başımdan savdım onları ve soluğu baskı merkezinde aldım Hemen çıkardım hafıza kartımı fotoğrafın basılmasını istedim.. Fotoğrafı Dilek gördüğünde ağzı açık kaldı resmen Eheheh çok sevindi yaaa anlatamam o halini Kabul edin güzel bir sürpriz

Artık hiçbir elektronik cihazda hevesim kalmamasından dolayı çıktık yemek yiyelim dedik. Gezerken aklımıza balık yemek geldi ve o kadar süppppperr bir balık restaurant’ı bulduk ki anlatamam.. Balıklar leziz, ilgi alaka on numara, salata müthişşş, ortam atmosfer ve çalan müzikler harika ötesii.. Özetle daimi müşterisi olacağım bir mekan buldum kendime Hesap az bişey acıtsada aldığımız keyif hepsine bedeldi

Orhan balık sevmediği için onun içinde ayrı bir mekana girdik ve onun yemesini bekledik, çıkışta Dilek hadi tokacılara bakalım dedi. Ben içeri girmedim gözüme ilişen ilizyonist malzemeleri satan adama doğru sokulup ilginç malzemelerin fotoğrafını çekmeye başladım. Adam demez mi abi gazetecimisin yoksa sanatçımısın diye ahahhahaha eeee şeyyy kem küm diyerekten, ki adam bana iki tane şık sunmuş gazeteci olmadığıma göre ehehe kendimi sanatçı gibi hissettim Utanarak sanatçı diyelim dedim Adamla kankalık mesafesini de aştıktan sonra bana ilizyon numaralarını sergilemeye başladı. O ilginç şeyler gösterdikçe ben şaşkınlığımdan olsa gerek kendimi kaybederek gülmeye başladım Adam abii yaaaa ne güzel gülüyosun bi kere daha gülsene diyince jeton düştü bende Hımmm filan diye ciddi takılmaya başladım Bana iki elini kullanarak para, mendil, sigara, cart curt kaybetme numarasını gösterdi.. Normalde 5 lira olan zıkkımı 3 liraya aldım

Hemen heyecanla Orhanlara göstereyim dedim, elime yüzüme bulaştırdım ama sonra sonra tam olarak çaktım mevzuyu Dönüş yolunda metroda yüksek sesle ilizyon numaramı sergilemekten de geri durmadım

Gezerek Bakırköy sahiline indik, orada çok güzel fotoğraflar çektim, hava kapalıydı ama Scott Kelby kapalı havalarda da fotoğraf çekebileceğimi anlatmıştı bana Şansımı denedim bende.

Sonra parka daldık, tahterevalli, kaydırak, cart curt hepicinde vakit geçirdik Orhan uyuzu tahterevalliden aniden inince totomun üstüne düşüverdim, ağzımdaki sakız boğazıma kaçtı :S Hala acıyo yaaa Dilek çok kızdı ona, konuşmadık bi süre, dışladık onu sonra su alınca barıştık sanırım nası oldu anlamadım

Dilek Koçtaş kataloğundan birkaç birşey beğenmiş onları almak için Yenibosna’ya doğrucana gittik. Koçtaş’da türlü türlü şeye heves edip kendimi frenledim Evimizden bilmem kaç kilometre uzakta en az 10 tane tanıdık görmek günün sonunda haylice şaşırttı bizi Neyse kendime güzel bir kitaplık beğendim ama şimdi almadım, belki IKEA’da daha güzelleri vardır diye. Olmadı gider oradan alırım.

Çok yorgun düştük, orada banklara oturup biraz soluklandıktan sonra Tansaş’a girdik, ben hazır gelmişken kendime Jacops alayım dedim. Nescafe bilerek demedim çünkü Jacops nescafeden bence daha güzel.. Bide vanilyalı krema aldım evde denedik harika bişey tavsiye ederim Kasaya geldiğimizde Dilek Magnum’u gösteriyordu lan dedim bende yiycem Bu soğuk havada dondurma yedik güzelcene

Eve dönüş yolunda fotoğraf makinemin ne denli ilgi gördüğünü, ya da renkli kişiliğim mi desem, ya da gün boyu yaptığım zıpırlıkların metro’da da devam etmesinden mi desem hüff neyse bu kısmını dilek yorumuyla açıklar zaten heheh söylemiim ben

Metro çıkışı bir anne ile kızın per perişan, reziller rezili kavgası ile moralimizi bozduktan sonra, bize geldik ve çektiğimiz fotoğrafları ayıkladık Dilek’in facebook hesabına onun fotoğraflarını yükledik filan fistan

Velhasıl kelammmmm.. Bakın burası çok önemli… Bu yazıyı buraya kadar okumuş değerli dostlar geri kalanını pür dikkat okuyun..

Çok çok farklı insanlarla çok çok farklı planlar yapmama rağmen, Orhan ve Dilek ile yaptığım şu gün boyu sıradan gibi görünen ama bizim için anlatamayacağım kadar değerli olan anları hiç ama hiçbir şeye değişmem… Fotoğraf mı çekilecek ? Dilek’ten güzeli mi var dünyada kieee Dertleşilecek mi? Orhan’dan başka anlayan var mı beni dünyada kieee ? Eğlence mi arıyorum ? Zaten kendim yapıyorum bunu ? Beni benden fazla eğlendiren kimse yok kieee

Farklı arayışlar, farklı ortamlar… Hiç gereği yok, benim dünyam aslında o kadar güzel ve neşeli ki.. Aradığım herşeyin çok fazlası aslında gözümün önünde duruyor…

İyiki varsın Orhan’ım.. İyiki varsın Dilek’im…

Herşey için teşekkürler sonuna kadar…