Varol AKSOY

İşten çıktım yorgun argın elimde şirket armağanı olan tavuklarla eve doğru geliyorum. Tam çöp konteynırının yanından geçerken böyle bebek ağlaması gibi bi ses duydum. Yaw gecenin karanlığı, ortada kimse yok nerden geldi diye içime bi kurt düştü. 

Yoksa dedim yoksa Türk filmlerindeki sahneyle mi karşılaşacaktım. Aman tanrım bu olamazdı. Çöp konteynırının içinde bir bebek mi vardı ? 

Meraktan da çatlama pozisyonundayım tabi. Cesaret edipte içine de bakamıyorum. Sonra “ulan bu buz gibi havada zavallıcık donunca kendinle gurur mu duyacaksın” kallektersiz dedim kendi kendime. Kafamı uzattım hafiften de kendime geri çekerekten. Bebek tarzında birşey göremedim. Çok karanlıktı zaten. Sonra telefonun flaşını açtım. Ne göreyim. Aman yarebbimmm.. Gözlerimi kapattım hemen

İki tane ahlaksız kedi birbirlerine garip garip hareketler yapıyordu. Meğersem o sesler yüksek ihtimal dişi olan kediden çıkıyormuş. Hayret ettim yaa bir kedi böyle bir sesi nasıl çıkarabilir. O derece yani. Cidden çok gerçekçiydi.

Kediler çok sabırsız Aralık ayındayız Mart’ ı bekleyene kadar biz kedi dünyasına yeni üyeler katarız diyerekten çöplerin arasında aşklarının meyvelerinin ilk adımlarını atıyorlardı. 

Saygı duydum çekildim yanlarından. ulan kediler bile çift takılıyor ben tek başıma işten geliyorum. Adaletin bu mu lan dünya diye bağırasım geldi

Neyse yarın çok b.ktan bi gün olacak ben yatayım en iyisi. Gözlerim ağrımaya başladı…