Varol AKSOY

İstanbul’da yaşıyorum, insanın her türlüsünü görüyor iletişime geçebiliyorum, insanlarla(!) konuşmayı seven biriyim zaten bilen bilir. Geçenlerde acele bir yere yetişmem gerekiyordu taksiye bindim. Şöförlere genellikle sorduğum soru taksi senin mi, çalışıyor musun olur. Sonra yevmiyeyi çıkardın mı diye sorarım, en sonda benden sonra umarım uzak mesafeli bir yolcu çıkarda tencereni kaynatırsın der muhabbete girerim.

Benim için ritüel haline gelmiş bu olayı gerçekleştirdikten sonra doğulu olduğu şivesinden anlaşılan şöförle Kürt sorununu tartışmaya karar verdim. Ne olacak bu böyle, kardeş kardeşe kırdırılıyor, yazık oluyor gençlere, halk cahil gibi herkesin bu tarz tartışmalarda konuştuğu konular yerine daha farklı şeyler dinlemek istedim.

Hiç terörist gördün mü abicim dedim. Gördüm bir kaç kez dedi, köye gelip silah topluyorlarmış, babasının çok gözü kara biri olduğundan silahını vermediğini söyledi ve nur içinde yatsın demeyi de ihmal etmedi.

Genelde köye gelirler, yiyecek içecek alır ve onları birilerinin bırakmasını isterlermiş. Şöför onları gördüğünde geliş nedenleri ise bir kaç hafta önce öldürülen teröristleri köyde kimin ihbar ettiğini sorgulamakmış. Köylüleri sorguya çektikten sonra köyün muhtarını ve yeğenini yanlarında eşlik etmek için almışlar, korkmayın birşey olmayacak diyerek rahatlatmışlar ve birlikte köyden birine emir ya da rica ederek kendilerini dağ yoluna bıraktırmışlar.

Sonrası..

Muhtar ve yeğeni öldürülmüş ve cesetleri bırakılmış dağ yoluna..

İhbar eden muhtarın yeğeniydi diyor şöför… Muhtar yeğeninin yüzünden öldü.

Her neyse buna çok şaşırmadım, zaten buna benzer şeyleri daha önce de duymuştum. Eh İstanbul’da yaşıyoruz, alışılıyor bir süre sonra bu tarz yaşanmış hikayelere..

Peki dedim, bu PKK nasıl birşey köylüler için. Oradaki insanlara nasıl davranıyorlar, yakıp yıkıyor, insanlara korku salıp gidiyorlar mı?

Yok valla dedi şöför. Bir keresinde dul kalmış bir kadına tecavüz etmeye kalkışmış bir adamı cezalandırmaya geldiler. Sonra para karşılığı köyde ambulans hizmeti veren zengin bir ailenin çocuğuna inat ambulansını yaktılar, madem parayla sağlıyorsun bu hizmeti al sana ambulans diyerek..

Kafamda şekillenmeye başladı zaten fikirler, peki asker nasıl davranıyordu size dedim?

Açık söyleyeyim biz tütün yetiştiriyorduk o zamanlar, tütünü normalde 1 TL’ye satacakken bize zorla 40 kuruşa sattırdılar dedi. Komutanın biri mazot kaçakçılığına göz yumuyordu sanırım ve eşinin altında o zamanlar yeni çıkmış köyün en lüks arabası Tempra vardı diyor.

Ben şöförün yalancısıyım, ondan duyduklarım doğrultusunda kafamda şöyle bir düşünce oluştu.

Demek ki bölge halkının destek sağladığı teröristler halka bizim askerimizden daha fazla hitap ediyorlar ki, halkın belli bir kesimi ( kesinlikle tamamı değil ) onlara destek olmakta bir sakınca görmüyor.

***

Az önce tesadüfen televizyonda gördüğüm  Vatan Sağolsun adındaki dizi aklıma getirdi şöförle olan bu diyaloğumu, yazmalıyım diye düşündüm..

Ülkemizin en büyük sorunu terör ve bitmesi için herkes dua ediyor. Bir çok senaryo atılıyor ortaya, halk arasında asker de bitmesini istemiyor, ABD & İsrail oyunu, terörü devlet destekliyor vs vs bir sürü şey söyleniyor. Hiç biri hakkında konuşmak istemiyorum ben sadece tarafsızca bindiğim taksinin şöföründen duyduklarımı anlatıyorum.

Dikkat çekmek istediğim konu şu, PKK bizim askerimizin de olduğu vatan topraklarında sanki köylünün hakkını koruyan ve kollayan bir güç konumunu almış. Onlara inananlar bu düşünce doğrultusunda ya destek veriyorlar ya da aralarına katılıyorlar.

Terör bitsin istiyorsak eğer, konu tüm yönleriyle ele alınmalı diye düşünüyorum.

Halk artık oğlunun tabutu başında ağlayan gözü yaşlı anne, dik durmaya çalışan ve Vatan Sağolsun diye bağıran baba görmek istemiyor.. Son bulsun bu aşağılık oyun, önü açılsın ülkemin, sürekli geriye doğru çekiştiren pis güçler bıraksın yakamızı..

***

İlkellikten kurtulacağımız, silahların yerine bilimin, sanatın konuşacağı güzel bir Türkiye dileğiyle son veriyorum yazıma.. Sadece böyle bir durumun farkında olunması için yazdım.

Asker yerli halka kendini sevdirmeli, kurgulanmış oyuna yenik düşmemeli..