Kişisel

Vay beeee yazılar yavaş yavaş piyasaya çıkıyor. Acemi birliğine giderken yazdığım son yazı. Evdeki son gecemi anlatmışım. Allahım o trajediyi bir daha yaşatma bana, ne yürek, ne vücut kaldırır bu ızdırabı…

Bittimi ulan sonu gelmeyecek öykü. Bittimi şimdi yıllarca kahrımı çeken bilgisayarımla olan duygusal münasebetim. Sabahları kalktığımda birazda esprisine anne karnımı doyur diye bağıramayacakmıyım. Koltukta uzanırken kardeşime seslenip bilgisayarı aç diyemeyecekmiyim. Eeee akşamları yatarken babama iyi gecelerde mi diyemiycem.

Bir tanecik bile dal kalmadı uzanabileceğim, artık hayat ekmeğinin yumuşak içi değil kıtırlı sert tarafıyla karnımızı doyurucaz. En sevmediğim şey ayrılıktı bu zamana kadar sevgilimden bile onu istemediğim halde kırmamak için ayrılamamıştım. Şimdi koca bir dünyayı bırakmak çok zor olacak be. Geride kimler kalmıyorki ailem, kankalarım, dostlarım, aşklarım, yazıldıklarım, yarım kalan kitaplarım, başlayıpta bitiremediğim denemelerim neler neler…

Burada dursam keşke o şarkıdaki gibi kendi gidişimi izlesem fon müziğide Kazım Koyuncu – İşte Gidiyorum olsa çok eğlenceli olurdu. Ağlardım belki kendime. Ama bu oyunda başrol benim tüm dünya figüran. Belkide en harbi hikaye benimkisi…

Gezdim dolaştım bol bol el öptüm onlarca kişiye sarıldım harçlık topladım, birgün onla birgün onla gezdim yedim içtim. Dağıttım topladım, doldum boşaldım, makaraya vurdum oturdum ağladım. Karışıktım bu beklediğim süre içerisinde.

Ne zaman anladım biliyormusunuz? Berber koltuğuna oturduğumda saçlarımın önüme koyun yünü gibi döküldüğünü gördüğüm an işte film başlıyor koçum dedim kendime. Yazabileceğim yüzlerce söz var belki ama çok saçma bir aptallık var üzerimde. Ne olduğunu anlamaya çalışıyorum şuanda. Bu arada saçlarım style oldu yane söylemeden geçemiycem sivilde de bu tarz takılırım ben

Bu son gecem doğduğum büyüdüğüm dünyanın en güzel şehri olan İstanbul’ da. Yarın sabah ailece bilecik’ e gideceğiz 4 kişi olarak ama dönüş 3 kişi olacak malesef . Annemden nasıl ayrılıcam bilmiyorum Allahım güç kuvvet ver bana kazasız belasız gideyim şu askere.

Şimdi sonkez yatağıma yatıyorum. Kalktığımda inşallah herşey rüya olurda üzerimi giyinir işe giderim

Neyse hüzünlü bir veda yazısı yazmak istemiyorum herkes kendine çok çok iyi baksın. I’m strong enought siz kendinize bakın. Hakkınızı helal edin bende varsa fazla fazla helal olsun. ELVEDA