Kişisel
Muska
0
Şirkette şuan isim vermek istemediğim birine çok değişik birşey planladık
Uzun zamandır bilgisayarındaki bir sorunu halletse diğeri çıkıyor, onu halletse diğeri diğeri diğeri…
İşin garibi kendisi Sistem Mühendisliği eğitimi almış, bilgisayar işini gerçekten bilen biri
Ehh olmayınca olmuyor bazen, benimde başıma geliyor ara sıra, terzi kendi söküğünü dikemez derler ya onun gibi
Artık bilgisayara olan kızgınlığı, tekmelere, yumruklara, tükürüklere ve bilimum ağza alınmayacak küfürlere ulaşmış durumda
Bizde bunu fırsat bilip ne yaptık ???
Boş bir kağıdın içine adını yazdık ve katladıkta katladık, katladıkta katladık. Üçgen şeklini verdik ve muska gibi sardık sarmaladık bantladık
Sonra onu aldım klavyesinin altına yapıştırdım
Zaten pimpiriklinin önde gideni olan bu şahıs bakalım bizim uyduruk muskamızla karşılaştığında ne yapacak
Hahhahaha
OSHO’nun Yaşam, Sevgi, Kahkaha – Varoluşunu kutlamak kitabını bitirdim
Bab-ı Esrar’a devam etmeli miyim, yoksa gidip yeni kitaplar mı almalıyım karar veremedim :/
2 gecedir kitap okurken uyuya kalıyorum
Ayrıca odamın ışığı ve bilgisayar açık bir şekilde uyuyabildiğime hayret ediyorum
Size de oluyor mu bilmiyorum o kitap okunurken göz kapağıyla direnme sahnesini yaşamış olmalısınız
Abicim o nasıl bir mücadeledir yaa, sanki göz kapağı yapışıyor yukarı doğru zerre oynamıyor
Vucudumdaki tüm gücü göz kapaklarıma veriyorum, hayde bismillah diyerekten zorluyorum kendimi amma çıkarı yok. Harbiden kımıldatamıyorum bile, bende pes ediyorum ve uyuya kalıyorum
Pehh berbat bir durum bu yaa :/
Kendimi kitaplara vermeliyim bu aralar, yoksa kafayı üşüteceğim. Hadiyin kalın sağlıcakla.
Her gün bir yeni apaçi
1
Efendiiim merhabalaaar
Şu üzerine 587854 kez kola, süt, kahve vs vs dökülmüş tuşları basılı kalan klavyem ile birkaç satır yazı yazayım diye geldim.
Konumuz apaçiler…
Apaçi nedir? Apaçi’nin özellikleri nelerdir? Apaçilere en çok nerelerde rastlanır ve apaçilerden korunma yöntemleri nelerdir gibi edebi cümlelerle süslenmiş başucu eseri yazacak değilim
Bildiğin apaçiler abi bunlar. Geneli gideri yok, öküz Türkçesi kullanan (daTlhum, tiKKY_boyz) tarzı nicklere sahip, saçlarına verdikleri çılgınsal şekiller ve her platformda isyan ulenn tarzı sloganlarıyla sokakta, evde, işte, okulda, internette her yerde karşımızdalar.
Evet onlar varlar, hayatın içindeler. Emo gibi, rocker gibi, cübbeli sarıklılar vs gibi onlarda ayrı bir tarzdalar.
Bir emoyu sevebilir miyim? Bilemem, belki itici bulabilirim ama nefret etmem. Bir metalciyi? Oooo
Belki kendime yakın hissedebilrim
Bir cübbeli sarıklı? Hıımmm ortak paydalarda buluşabileceğimize inanır, sohbet edebilirim. Peki bir apaçi? Immm sanmıyorum, yani gerçekten itici geliyorlar.
Tamam bana itici geliyor, facebook ortamında açılmış “Her gün bir yeni apaçi” grubundaki 20000 kişiye de itici geliyor olabilir ama bu hakaretler, şahıslarına yapılan gerçekten o cahilleri bile şoka uğratacak düzeydeki yersiz eleştiriler beni vicdanen rahatsız ediyor ve onlardan ne farkım var sorusunu getiriyor aklıma.
Bir apaçiyi aşağılayarak, kendini onlardan biri olmadığını varsayıp daha elit hissetmek ne derece doğru? Ahhaha apaçiye bak lann aikdfaslşfjjfklşsdjf… Ooo a.q apaçisi askjdlksjffsdfşl vs vs vs yorumları yapan denyoların sıfatlarına bakıyorum. Harbiden o apaçi denenlerden hiçbir farkları yok. Bir apaçi tarzıyla dansıyla kız düşürmeye çalışırken, diğeri aaaa bak ben elitim ve onları aşağılıyorum düşüncesiyle kız düşürmeye çalışıyor. Başka bir açıklaması yok bana göre :/
Bu sınıf ayırmacalar, sen o sun, ben buyum demeler, kendini üstteki sanıp alttakinin başını ezmeler filan :S Çok boktan işler yaa :/
Bir apaçi komik bulunabilir, bir apaçi gerçekten çok sıradışı olmuş olabilir, bir apaçi gerçekten öküzün önde gideni olabilir ama o adama hakaret tarzında yorum yapan kişinin apaçiden hiçbir farkının olmadığına inanıyorum.
Espiri çok ince bir çizgidir aslında, bazen gerçekten güler ve güldürürsün, bazen başkaları sana bakıp güler ve arkadaşlarını güldürür. Dozajı aşmamak, bokunu çıkarmamak gerekiyor.
Kendimi apaçileri koruma ve yaşatma derneği başkanı gibi hissedeceğimi biliyor olsamda içimden geçenleri yazmayı istedim
Tek kişilik bir mesaj…
0Bilmem ne kadar anlaşılabiliyor ama it gibi çalışıyorum :S Gece 12′lerde çıkıp sadece uyuyabiliyor ve buna şükrediyorum. Eve erken geldiğimde şirketteki bilgisayarımla yine çalışıyorum. Hep çalışıyorum hep çalışıyorum..
Ne garip değil mi? Öyle mükemmelim ki, öyle süpersonik bir yapım var ki, herşeyi aynı anda kontrol edebileyim ve yaptıklarımın tamamı 4*4 lük olsun…
Kafamı toparlayamıyorum, kafamla birlikte diğer birçok şeyi de dağıtıyorum.
Üzgünüm bu kadar garip ve anlamsız olmayı istemezdim. Şuan için yapabildiğimin en iyisi bu.
Susmam için bir zil çaldı sanırım, durup düşünmek gerekir bazen, benim yerime düşünür müsün arasıra? Empati gibi birşey mesela???
Keşke yapabilseydin…
Beyaz büyücü’m
0
Vay bee!
O da gidiyor. Hayatımın en berbat günlerinde ışık olan, beni bana hatırlatıp benden bir ben daha çıkarmamı sağlayan ve gerçekten yaşamımda izleri olan biri daha…
Sinem
Evleniyor, çok uzaklara gidiyor, herşeyi bırakıp gidiyor.
İşimi oyuna çeviren, her sabah bana poğça, simit getiren, sürpriz doğum günü partileri düzenleyen, masaların üzerinde dans eden, yaşamın koptuğunu düşündüğüm anda kendine gel lan diyen “beyaz büyücüm” gidiyor
Şimdi acayip bir nostaljinin içindeyim, eski fotoğraflarımıza bakıyorum da ne kadar da değişemedik diyorum
Aynı çocuklukla konuştuk az önce, kankammm dedi, ben evleniyorum dedi, gidiyorum kankam dedi…
Bu pazar ki düğününe davet etti. :/ Fotoğraf çekmemi istedi benden
Nasıl çekmem ki? Bir daha göremeyeceğim minnacık kankasımı nasıl çekmem, nasıl yanında olmam
Mutluluk hep parmağındaki yüzük kadar yakınında, avucunun içinde olsun kankam… Herşeyin en güzeline layık beyaz büyücüm, yanındayım!!!
Sonsuz mutluluklar : )

Son cıvıldamalar