Sevilen müzikler
Gripin – Durma Yağmur Durma (2o1o)
2zaten ıslağım boğazın ortasında
yaşlarım gizleniyor damlalarında
durma, yağmur durma
cilalanıyor ruhum istanbul sağnağında
damlalar karışmış elmacıklarıma
durma, yağmur durma…
okunmuyor adı artık yıldızlarda
ayrılık yazıyor arkası yarınlarda
sorma bana, sen de onu sorma
sorma, sorma doldur boğaziçini
sen doldur ben içerim efkarımla kana kana
durma, durma doldur boğaziçini
sen doldur ben içerim yalanlara kana kana
durma, canım cayır cayır yanıyor
söndür yalvarırım durma n’olur durma
durma, yağmur durma
sorma, sen de onu sorma
zaten ıslağım boğazın ortasında
yaşlarım gizleniyor damlalarında
durma, yağmur durma
cilalanıyor ruhum istanbul sağnağında
damlalar karışmış elmacıklarıma
durma, yağmur durma…
okunmuyor adı artık yıldızlarda
ayrılık yazıyor arkası yarınlarda
sorma bana, sen de onu sorma
sorma, sorma doldur boğaziçini
sen doldur ben içerim efkarımla kana kana
durma, durma doldur boğaziçini
sen doldur ben içerim yalanlara kana kana
durma, canım cayır cayır yanıyor
söndür yalvarırım durma n’olur durma
durma, yağmur durma
sorma, sen de onu sorma
sorma, sorma doldur boğaziçini
sen doldur ben içerim efkarımla kana kana
durma, durma doldur boğaziçini
sen doldur ben içerim yalanlara kana kana
durma, canım cayır cayır yanıyor
söndür yalvarırım durma n’olur durma
durma, yağmur durma
sorma, sen de onu sorma
Emre Aydın – Beni Unutma 2010
0Bugün dağıldım, bugün yoktum.
Ömrüm dedim, kat izlerin hep.
Ömrüm, ömrüm yokluğun.
Bugün siyahtım, bugün bıktım
Ömrüm dedim kül izlerin hep.
Ömrüm, baş ucunda unuttun.
Yoksun, yoksun yanımda.
Geçecek demiştin ya,
Geçmedi duruyor hala.
Yoksun, yoksun yanımda.
Bu puslu kalanlarda,
Yoksun yanımda.
Unutma, Beni Unutma.
Bugün pustum, Bugün korktum.
Ömrüm dedin son sözlerin hep
Ömrüm, ömrüm yokluğun.
Bugün üveydim, bugün kıştım.
Ömrüm dedim sen istedin hep,
Ömrüm, sen vuruldun.
Yoksun, yoksun yanımda.
Geçecek demiştin ya,
Geçmedi duruyor hala.
Yoksun, yoksun yanımda.
Bu puslu kalanlarda,
Yoksun yanımda.
Unutma, Beni Unutma.
(Hiç kimseye özel bir ima yok, sadece dinlemenizi istedim
Gerçekten, inanın bana
)
Mercan Dede
0
Kafamın, kalbimin, ruhumun, dünyamın karmakarışık halinde şuursuzca internette gezerken, İstanbul 2010 Kültür Başkenti olması vesilesiyle konser veren Mercan Dede hakkında küçük bir araştırma yaptım…
Yaptıkları müziğin ritmi ayrı bir hoş, dünya görüşleri ise insanı deli divane edecek cinsten… Huzura koşmak adına sarıldığım Mevlana’nın Mesnevi’sini annem ile ortaklaşa okuyor olsamda bir beyit için dakikalarca kafa patlatıp bin anlamdan sadece doğru olan birini bulmaya çalışırken ardı sıra çalan müzik insanı gerçekten koşmak istediği huzura uçarcasına götürüyor…
Bakın Mercan Dede’nin Seyahatname adlı albümünün giriş yazısında neler var…!
Dikkatle okumanızı rica ediyorum…
“neyin feryadi ile baslar mesnevi’sine mevlana, dogdugu topraklardan kopusunu, hayat dedigimiz bize ayrilan zaman dilimindeki seyahatini, bir diyardan digerine, bir sevdadan baska sevdalara gidisini anlatir ney’in.
en sade ve oz haliyle, insanin, hepimizin oykusudur ney’in hikayesi. her birimizin basli basina bir dunya oldugunun; her bir gonlun acilar, sevdalar, umutlar, asklar, dert ve dermanlarla yogrulmus seyahatinin ney’e yansiyan sedasidir.
dogdugumuz andan itibaren, cogu zaman taklit gorenekler, kuru inanclar, sevgisiz ideolojiler, bos menfaatler yada kohne gelenekler tarafindan haciz edilmis hayatlarimizin ozunde, tek bir seyahatin yolcusu olmak gibi kacinilmaz bir ortakligi paylasiriz tum insanlarla. basi ve sonu olan herseyin bitmesinin, gecip gitmesinin kacinilmaz oldugu bir dunyada, nufus kagitlarimizdaki bilgilere ya da cuzdanimizin kalinligina bakilmaksizin yeri, ismi ve zamani bilinmeyen bir istasyonda hayat treninden indirelecegimiz gercekligi hic bir ayrim yapmaksizin hepmizin karsisina cikar.
kimimiz seyahatinin mektuplarini yazar, digeri nakseder, kimi seyahatlar ise sabirla baslayip sirla muhurlenir, kelimelerin kifayetsiz, namelerin caresiz kaldigi seyahatler vardir. ney’inki boylesi bir seyahattir, namesi herhangi bir seyahate degil “seyahat” ‘in kendisine ait bir feryattir, hayatin ozunun, henuz isimlerle, sifatlarla, mal-mulk-varlik-yokluk endisesi ile tozlanip kirlenmemis, yeni dogmus bebegin heyecanla carpan yuregi gibi kayitsiz, hesapsiz carpisinin ifadesidir. belki de tum seyahatler en basta sahip olup elimizden kus gibi ucan bu safligi, ictenligi bulmaya dair bir arayistan ibarettir.
besyuz milyar yildan daha yasli bir dunyada, tarihi otuzbes bin yila ancak uzanan insanin, yetmis yillik hayati yunus’un bir goz acip yummasindan dahi kisa bir surece tekabul eder. sadece kendimizin sahip oldugu bu “seyahat an’ini” kosturmacalar, telaseler, endiseler, anlamsiz mucadeleler icinde yitiririz cogu zaman. binalar, caddeler, betonlar arasinda para pul pesinde acimasizca suruklenen maddi dunya ile, enerjisini tenbih ve tehditden alan, hukumlerini ve menfaatlerini ates korkusu ile korukleyen “dinler ve ideolojilerin” arasindaki, gonlumuzdeki titrek mumu sondurmeden yasama cabamizda, ask’dan baska hicbir soz soylemeyen mevlana’nin, yunus’un yani gercek asik’larin sohbeti; comertligi ve berrakligi ile kimseyi ayirmadan, secmeden, elemeden, herkesin uzerine aydinligini salan gunesin kara bulutlarin arasindan cikivermesi kabilinden hayatimizi ask ve sevgiyle aydinlatir.
asik’larin dili birdir; ask dilini konusurlar, anlamak icin ne tercuman, ne sozluk gerekir, aska talip olma istegi, talebin kabul edildiginin mesajidir. asik’in mekani gonul evidir; camiler, kiliseler, tapinaklar, butun muhtesemlikleri ve susleri ile dunyanin tum dini mabedleri, ac kalmisa karsiliksiz uzatilan ekmegi veren gonlun ferahligi ile tozdan yapilmis resimler gibi ucusur giderler. tozlarin, masallarin, mitolojilerin alimli yollarindan ziyade, gonul evimizde bizi hasretle bekleyen sevgilimize kavusma yolundaki seyahatimizin nameleridir buradaki sesler. samimi olmak disinda hicbir iddiasi olmayan calismalardir. hasbel kader icerisinde begenilen bir sey bulunursa, bu suphesiz gonlunu, sanatini, samimiyetini bu albume koyan cok degerli muzisyen dostlara, hatalar ve kusurlar ise tamamen bana aittir. uflemeye calistigimiz neyden onbes yildir cikarttigimiz tum sesler, muzikler, besteler, degerli hocamiz kutb-ul ney niyazi sayin’in tek bir rast notasindan daha acizdir, gucsuzdur. tum bu soylediklerimizi, caresizligin ve sogugun bagrinda yalinayak sokak ortasinda elindeki tiner sisesi ile uyuyakalan cocugun tek bir gulumsemesine hic dusunmeden degisiriz.
name’lerimin, seyahati sirasinda sayiklayan bir meczubun samimi icten, kusurlarla dolu sedalari olarak, hicbir sekilde ciddiye alinmayarak dinlenmesi umudu ve duasi ile…”
mercan dede, montreal, ocak 2001.
Yağmur yağıyor herkese günahları kadar…
3yağmur yağıyor
herkese günahları kadar
niye bana daha fazla yağıyor her akşam yağmurlar
hamurdan çamurdan küçücük insanlar
kesin artık ağlamayı
ıslandım yeteri kadar
bir damla yağmur anlattı beni bana…

Son cıvıldamalar