Babam hakkında açıklama…

Belki merak edenler vardır diye yazıyorum. Babam Denizli’ de trafik kazası geçirdi. Gece bir benzin istasyonunda uymuşlar ve sabahın ilk ışıklarıyla yola çıkmışlar. Güneş ışığının yansıması ve uyku mahmurluğu ile araç mucurlu yola giriyor. Direksiyon hakimiyeti kaybediliyor ve tarlaya uçuluyor. Babam camdan fırlayıp arabadan 20 m uzağa uçuyor veya sürükleniyor

Sonuç ilk aşamada kalça kırığı olarak biliniyordu. Denizli’ ye binbir türlü sıkıntı ile ulaşıp babamı aldık ve İstanbul Vakıf Gureba hastanesine getirdik. İşim gereği İstanbul’ daki bir çok hastane ile çalışıyoruz ki işin aksi tarafı vakıf hastanesi olduğu için bu hastane ile çalışmıyoruz ve hiç bir şekilde işleri hızlandıracak birisi yoktu o an için

Babamın sağlığı gayet iyi gözüküyordu kalçasının dışında. Neşesi de oldukça yerindeydi bizimle şakalaşıyor, gazete ve dergi okuyor, etrafına espriler yapıyordu. Hatta yanında kimsenin durmasına gerek bile olmadığını söylüyordu. Ta ki o an gelene kadar. 

Kazadan dolayı olmalı sanırım yaklaşık 3 gündür büyük tuvaletini yapamıyordu. Tam annem o işle uğraşıyordu ve bizde paravanı tutuyorduk. İşte o hatırlamak istemediğim olay gerçekleşti ve annemin çığlıklarıyla birlikte kafamı çevirdiğimde babamın ağzından musluktan fışkırıcasına kan geliyordu. 

Kan o kadar çoktu ki en az 5 litre rahat kan vardı belki abartıyor olaiblirm. Sadece kan da değil sanki ciğer gibi kocaman avuç büyüklüğünde pıhtılaşmış kanlarda çıkıyordu. Gözlerime inanamadım o şok ile cerrahi müşade bölümüne birbirine kattık. Bağırıp çağırmamızla birlikte herkes başımıza toplandı hemşire hanım bile görüntüden korkmuştu. Çarşafının altına baktığımızda oradada aynı zift gibi kan birikintisi vardı.

Tüm bu olanlara rağmen kimse olayı önemsemedi ve babam aynı şekilde cerrahi müşadede yatmaya devam etti. Bir tane kendini ordinaryus sanan dahliye uzmanı geldi ve oh oh çok iyi dedi gitti. Tahliller alındı bakıldı yine birşey yapılmadı. Kardeşimide üniversiye gitmek üzere eve göndermiş orhandan da rica etmiştim otogara kadar bırakması için.

Akşama doğru babamın tomogrofisi çekildi çok sıra olduğu için gece 00:00 sıralarında ancak yapılabildi. Tomogrofiden geldikten sonra başının döndüğünü söyledi ben hemen tansiyonunu ölçmesini istedim hemşireden. Babamın yanına döndüğümde annem bir peçete tutuyordu ve babam yine kan kusmaya başlamıştı. Bu ilkinden daha korkunçtu. İnanamıyordum o kadar büyük kan parçaları çıkıyordu ki organlarını kusuyor sanmıştım  

Olay ikinci kez olunca hemşire daha bir panikledi diğer doktorlarada haber verdi. Cerrahi doktoru baktı, üroloji doktoru baktı, bilmediğim başka doktorlarda geldi ve aralarındaki konuşmaya onların haberi olmadan şahit oldum. 

** Hasta gidecek neden kimse bişey yapmadı hala
– Dahliye uzmanı birşey demedi ki
** Nasıl doktor bu anlamıyorum adam üzerimize kalacak
–Sonra ilgilenmedi diyecekler bize

Diğer doktorlarında ısrarıyla dahliye uzmanımız geldi ve tekrar baktı. Bu sefer ilki gibi baştan sağma bakmadı. Sonra midesinin yıkanması için bir kaç alet çıkardı ve babamın burnundan bir hortum soktular. Annemi bakmaması için gönderdim düşüp bayılır diye Bu arada  babam çok kötü birşekilde bağırıyordu çok canı acıyordu belli. Doktor bir enjektörle miğdesinden kanı çekti bir kovaya boşalttı, çekti boşalttı, sonra su verdi burnundan hortumla ve tekrar çekti. 

Sonra söylenerek kendi sorumlu olduğu dahiliye servisine yatırılmasını istedi hiç hoşnut olmasada. Hatta kanamasını durdururum sonra ne hali varsa görür dedi. 

Dahiliye servisine yatışını yaptırdım bana gece 3 te acilen 4 ünite kan getirmemi istediler. Baya bi uğraştıktan sonra çapa kızılaydan 2 ünite bulabildim. Onları kroslatıp uygunluğunu ölçtüler ve kanı taktılar. Gece boyu bir saniye bile uyumadım kanın damlayış hızını kontrol ettim. 

2 gün boyunca bu şekilde yattı dün babamı biraz bitkin de olsa bırakıp eve duş almaya geldim. Eve girdim ve tekrar annem aradı oğlum babana kan lazım olabilirmiş sen gel hemen dedi. Orhanı aradım ve dilek ben yeşim abla birlikte tekrar hastaneye gittik. Doktorun yanına çıktığımda bana yarım saat içersinde kan getirmem gerektiğini söyledi. Kan değerleri çok düşmüş çünkü sürekli kan kaybediyordu. Mide kanamasından şüpheleniyorlardı ve kanamanın hala durmadığını söylüyorlardı. 

Yarım saat içinde bulamazsam ne olur dediğimde kaybedebilirsiniz dedi. İşte hayatım boyunca aldığım en yıkıcı cevaptı bu. Dünyadaki hiçbirşeyin öneminin olmadığını anladım o cevapla. Bir insan hayatından daha doğrusu babamdan bahsediyoruz ve doktor bey bana yarım saat içinde baban ölebilir dedi Yıkılmıştım.

Hemen hastanenin kan merkezine gittik. Orada B Rh + kanın olmadığı söylendi. Çapa kızılaya tekrar gitmem söylendi. Oraya arkadaşları gönderdim bende sağdan soldan temin etmeye çalışıyordum. Fakat aldığımız cevap çok kötüydü ellerinde B rh + gruptan kan olmadığı söylendi.

Kapının önü ana baba günüydü seven tanıyan herkes gelmişti. Herkes birilerini arayıp kan arıyordu fakat kimsenin grubu B rh + değildi benim gibi Ben veremiyordum çünkü 1. derecede yakını olduğum için kullanılamıyormuş

O çaresizlikte neyse parası verip alayım sonuçta babamın hayatı tehlikede diye düşündüm. Çünkü başka çıkar yol yoktu. Atlayıp arabaya Florence Nightingale hastanesine doğru yola koyulduk. Orhan aradı kanka 2 ünite hazır kan bulmak üzereyim ama kesin değil siz hastaneye gidin fakat benden haber bekleyin dedi. Bi an içimde umut olmuştu. Tam Florence Nightingale hastanesinden içeri girdiğimizde orhan tekrar aradı ve geri dönün hemen çabuk acele edin kanı verecekler dedi. 

Döndük ve tekrar bize kan yok diyerek geri çeviren Kızılay‘ a gittik. Aynen dediğim gibi kan yok diye geri çeviren Kızılay gelin kanı alın demişti. Gittik sırada bir bayan kan verilen yerde biriyle konuşuyordu. Sinirlerim iyice boşalmıştı o an ne yaptığımı ne söylediğimi çok iyi hatırlamıyorum ama

“” Hanımefendi çok acil kan almam gerekiyor.
–” Hepimizin işi acil diye” çıkıştı 
** Yarım saat içinde babam ölecek bayan sizinki bu kadar mı acil?
– “Benimkide bir saat sonra ameliyata girecek” 

diyerek yolu açtı ve kanı Dilek’ in ve Sonay’ ın sayesinde aldık. O an anladım işte bir insanın canının bu ülkede ne kadar kıymetsiz olduğunu ve torpilin olmadığı zaman sadece ölümü beklemen gerektiğini. İçimden lanetler ederek ve aceleyle hastaneye gittik. Kanı kroslattım tekrardan ve babama vermeye başladılar. Çok şükür Allah’ a ki zamanında yetişebilmiştik. 

Kanı babama verdikten sonra gelen dostların yanına indim. Onlarda bir sürü B rh + kana sahip kişi çağırmışlar. Tek tek kan verdiler ve sadece bize ait 5 ünite kanımız oldu. Hatta 2 kişi baygınlık geçirdi Getirilen meyve suyu ve bisküvileri kan verenlere ikram ettik. Orhan ve dilek sağolsun kek ayran meyve suyu fln aldılar. Benden daha çok ilgilendiler kan verenlerle. 

Sonra beni zar zor eve yolladılar babam biraz kendine gelmişti. Gece kan alma işlemi bitince ateşi çıkmış ve ağrı başlamış. Sızlanmış baya. 

Ne yazıkki bugün çalışmam gerekiyordu Öğlene kadar işlerimi hallettim. Telefonla da sürekli annemi arıyordum. Dayım sağolsun çalıştığı halde işinden izin alıp babamın yanına endoskopi çekilirken yanında olmaya gitti. Çalışmayan amcamda evde uyumayı tercih etti. Aynı şekilde babannemde kazanın ertesi günü Almanya’ ya rahatına kavuşmaya defolup gitti. Beni sormayın ben izin alamadım ancak öğlene kadar halledebilirsem okeylediler.  

Neyse babamın endoskopisi çekilmiş ve mide kanamasının durduğu gözükmüş. Öyle derinden bir nefes aldım ki ciğerlerim patlayacaktı neredeyse. İçim içime sığmadı hemen tanıyan ve merak eden kişilere haber verdim. 

Midedeki kanama durmuş fakat tedavi edilmesi gerekiyor tabiki. Kanamanın sebebi stres kaynaklıymış. Kardeşim üniversiteye gidecek diye birinden alacağını tahsil etmeye gitmiş orada kaza yapmış pişmanlık duymuş, biz üzülmeyelim diye bize 2 boyunca durumu bildirmemiş başka başka yalanlar uydurmuştu. tabi para bulmaya giderken daha çok masraf açınca büyük bir stresin altına gitmişti. Neşeli gözüksede herzaman içine atan ve kimseye belli etmeyen bir insandı. 

Neyse midesi için bir ameliyat düşünmüyor doktorlar. İlaç ve serum ile beslenmeye devam. tabi birde süt ve petit beurre yiyebilrmiş. 

Kalçasında ki kırık da midesi düzelince kontrol altına alınacak şimdilik sabit birşekilde yatıyor. Ortopedi servisi ya alçıya alır yada farklı bir tedavi uygular onu bilemiyorum ama şimdilik hayati bir tehlikesinin bulunmadığının söylenmesi benim için dünyalara değerdi. Kemik bir şekilde kaynar geçer önemli olan canıydı. 

Az önce yanından geldim ve yüzüne renk gelmiş neşesi yerindeydi. Tabi canı sıkılıyor ama nabalım olacak o kadar sonuçta hastanede yatıyor. Allah’ a binlerce kez şükürler olsun, Allah tüm bizim gibi darda kalmışlara yardım olsun. Hep bol bol dua ettim. Kabul etti yüce rabbim…

Annem babamla birlikte hastaneye girdiğinden beri dışarıdaki havayı solumadı. Eve hiç gelmedi sürekli babamın yanında yarı buçuk uyku ile ayakta duruyor. Eve gelmek istemiyor o biraz daha düzelene kadar. Sonuçta kalça kemiği kırık olduğu için tuvaletini yapmak için birinin yardımına ihtiyacı var babamın  ve başkasının yapmasını istemiyor annem  

Yani şimdilik herşey yolunda tüm merak edenlere duyurulur. Fakat dualarınızı esirgemeyin gerçekten ihtiyacımız var. Allah tüm ihtiyaç sahiplerine yardımcı olsun. 

Bu arada panik atak olduğumu öğrendim veya panik atak oldum Soğuk kanlı sanardım kendimi ama kan bulma macerasında ne yaptığımı bilmiyordum. Kontrolümü kaybetmiştim

Bu yazıyı niye yazdın diye sorarsanız öncelikle merak edenler için yazdım ve ileride yani umut ettiğim gibi herşeyin düzelip geride kaldığı zaman dönüp okuyup yaşadıklarımdan ibret almak için diyebilirim.

Herkese hayırlı akşamlar bir gelişme olursa tekrar yazarım. Umarım kardeşim bu yazıları okumuyordur, okuyorsa da zaten üzülecek birşey yok o sancılı dönemi atlattığımızı düşünüyorum… Okuyosanda beni ara lenn kimseyi arama başka döverim bakkk Heee esooo bak bide sensiz ilk evden çıkışım çok kötüydü pantolonumun düğmelerini kapatmayı unutmuşum 3-4 saat öyle gezdim fakat yağmur yağar diye giydiğim ve beni tüm gün yakıp kavuran parkam o kısmı kapatıyordu Bunu da öğrendim ki ben annemsiz ve kardeşimsiz aynı şekilde babamsız hiç birşeymişim..

Bunların bi alâkası olabilir mi sizinle?

• 16 Nisan 2009 -- Geçmişe yolculuk… (2)
• 16 Aralık 2008 -- İnsanlık gerçekten ölmemiş olabilir!!! (0)
• 05 Kasım 2008 -- İlk adımlar (4)
• 19 Ekim 2008 -- Yoğun bir pazar günü (4)