Böyle bişeyim bu aralar…
Gece kalktım ve babamın kanlarını kızılaydan almak için uyuyarak yollara düştüm. Kanları aldım çok şükür İstanbul Tıp Fakültesi’ nin içinden geçerek babamın yattığı Vakıf Gureba hastanesine iniyordum. Bi baktım ki o da neee. Aradaki kapıyı kilitlemişler terbiyesizler. Geri dönsem yol bi hayli uzayacaktı. Tekrar yukarı çık sonra şehremini ışıklara kadar yürü ordan bi daha yürü yürü yürü.
Bir şekilde bu 2,5 – 3 m lik kapıyı geçmeliydim. Uyku sersermliğiyle kanları ve elimdeki diğer eşyaları yere bıraktım ve tırmanmaya başladım
Tutacak bir yerde yok Allaha emanet çıkıyorum yukarı doğru. İşin kötü tarafı hem demirler ıslak hemde yukarısını sivri yapmışlar. Anlamam zaten bu uçları neden sivri yaparlar. Allah muhafaza bana bişey olsaydı dava açardım ben neden sivri yaptılar diye..
Neyse yukarıya çıktım asıl zor olan inmesiymiş aslında
öyle böyle derken aşağı doğru sert bir iniş yaptım ve ayak bileklerim çok acıdı
Yinede mücadelemden vazgeçmedim ve babama kanları ulaştırdım
Yanlarında saat 10:00 a kadar durdum ve şirketin yolunu tuttum.
Böyle bir durumda işe gitmeyi hiç istemiyorum fakat yapacak daha mantıklı bir hareket olmadığından mecburen çalışmak zorundayım.
Babam ve annem hastanedeyken ben tüm gün abidik kubidik kodlarla ve sadece bir tanıtım sitesi olmasına rağmen benden advanced kod isteyen bir siteyle uğraştım. Zoruma gitti yani ailem bu kadar stresli ve üzüntülü bir durumdayken saçma sapan işlerle uğraşmam.
Daha yeni geldim işten. Dilek yemeğe çağırıyor ama hiç birşey yiyesim yok ne yazıkki. Üzerimi değiştirip çıkıcam birazdan.
Hakan abim yarın autoshow fuarına davet etti tüm masrafların benim sen biraz kafanı dağıt dedi fakat bunu bile istemedim. Ayrıca uzun yıllardır düzenli olarak gittiğim cebit fuarına da bu sene ne yazikki gidemeyeceğim. Diğer gidemeyeceğim bir olayda candostum Nurtanemin düğünü olacak. Zaten o çocukla evlenmesini de istemiyordum ya neyse
Babam çok şükür iyi durumda. Morali biraz bozuk ameliyata gireceği için o yüzden moral vermeye çalışıyorum. Şu son günlerde saçlarım hiç olmadığı kadar beyazladı yakında Clooney gibi olucam
Yaw bilmiyorum siz okurken yazdıklarıma bakarsanız ruh halimin yerinde ve moralimin düzgün olduğunu düşünüyor olabilirsiniz. Hiç de öyle değil aslında farkında olmadan böyle gülümseme işaretleri çıkartıyor nükteli şeyler yazıyorum.
Herhalde kafayı oynatıyorum yavaş yavaş…

ula yazılarını şimdi tam anlamıyls okudum uzun uzun,, ula neler yapmışın sen zıpaydırmen.. Gerçi aynı şey benm babamın başına gelse gebersin derim, durumlarımız farklı neyse;
sen de bu yürek bu sevgi oldukça başaramayacağın, ulaşamayacağın kariyer yok. Microsoft dışında her şekilde destekçinim. (:
şaka bi yana, geçmiş olsun, herşey zamansız gelir ama zamanını sen düzzeltirsin. Ki düzeltmişsin zaten.