Neden herkes kendini yıkılmaz, bükülmez sanıyor, ona buna gider yapar sözler sarfediyor?

Hiç mi aciz olmadınız, hiç mi yenilmediniz, hiç mi küçük düşmediniz, hiç mi adam yerine konulmadığınız zamanlar olmadı?

Boynunuzu bükmeyip hep dimdik mi durdunuz, karşı koyamayacağınız hiç birşey olmadı mı bu hayatta?

Anıtlaştırılmanız gerektiğini mi düşünüyorsunuz, her ortamın en doğru ve aranılan adamı mısınız? En büyük fikirler sizden mi çıkar hep ve gerçekten etiketleri siz mi belirlersiniz?

Yönetmeni olduğunuzu iddaa ediyorsunuz hayatınızın, senaryo nereden çıkıyor? Ahh elbette onu da siz yazıyorsunuz.. Hem yazıp hem oynuyorsunuz değil mi? :)

Hataya yer yoktur mükemmel yaşantılarınızda, çünkü sizin yapmadığınız bir şeyi başka biri yapamaz, derhal kırarsınız kalemleri değil mi?

Ne büyüksünüz, ne yücesiniz sizler öyle.. Kocaman siyah beyaz kalabalığın içinde tek renkli karakter sizsiniz. Her biriniz Demet Akalın şarkılarında fırlayıp gelmiş gibisiniz, tınlamazsınız kimseyi, umrunuzda olmaz hiç bir şey… Şak şak şak… Olayı bitirir ve tahtınıza oturursunuz tekrardan değil mi?

Sizlere bir şey diyeyim mi?

Hepiniz cahilsiniz, hepiniz aptalsınız, hepiniz hayatı anlayamayacak kadar akılsız, özgüven ile salaklığı karıştıracak kadar düşünemez yapıda insanlarsınız..

Kimsiniz be? Nesiniz? Ne oldu da bu kadar büyük olduğunuzu sanıyorsunuz?

Çok acizsiniz be, çok sahte, çok anlaşılmaz, çok anlamsız..

Var olduğunu sandığınız kolpa hayatlarınızda, küçücük beyinlerinize oksijen girmesini sağlayın ve kurtulun şu aptal kuruntularınızdan..

Gençler kendinize gelin.. Sessiz bir ortamda aynanın karşısına geçin ve hayatlarınızı düşünün, ne olduğunuzu anlayın ve sözlerinizi ona göre sarfedin..

Yoksa ben gibi yeri geldiğinde yenilmişliği, acizliği, tutsaklığı kabul edebilen zavallılar tarafından gülünç duruma düşersiniz..

Öptüm kocaman sizi çakma varlıklar :)

Başka başka şeyler de var :)