Hep hayallerim vardı bu zamana kadar… Yattığımda düşünürdüm neler olabilir diye. Sadece düşünürdüm ama yapmak aklımın ucundan geçmezdi. Sanki ak sakallı karizmatik bir dede çıkacak ve isteklerimi yerine getirecekti yada ne bileyim sayısal loto oynama-ma-ma (kaç tane ma oldu öyle :D ) rağmen sayısal loto çıkıpta gerçekleşecek diye sanardım :D Tesadüfen bu resimide google dan buldum tam konuya oturdu şerefsizim :) Neyse bozmayalım inceden yola devamm…
Hani Aslı’ nın bir şarkısı var ya Neresindeyim hayatın diye. hayallerim o kadar çok ki bunlar için çabam da yok bir yanda mutlu ben bir yanda çaresiz sevgisiz ümitsiz bir yanda gülen ben bir yanda boşlukta hevessiz… Aynen bu modeldim işte. Hep benim dışımda gelişecekti bu şeyler.

Fakat öyle olmuyormuş anlayabildim sonunda :D Büyümek budur belkii, yani çalışma zamanının geldiğini anlamak büyümektir belkide. Şimdi bu hayaller için çalışıyorum hemde durmadan, yorulmadan, yorulsamda dinlenmeden ve alışılagelmişin dışında “kaytarmadan”… Ne olursa olsun katlanabileceğimi düşünüyorum hayatımda ilk defa başarmak istiyorum. Yapacağımada inanıyorum.

Şımarık çocuğu bırakıp, çalışkan çocuk rolüne giriyorum, birilerinin desteğiyle ayakta duran Varol değil, kendi başına var olabilen Varol’ u canlandırıyorum.. Beklentileri olan Varol değil beklentileri karşılayacak kişi oluyorum…

Neyse çok detaya inmeyide sevmiyorum blog yazarken yüzeysel yazmak, herkesin herşeyi anlamaması daha iyi oluyor benim için. Dedim ya daha önce blogu kendim için yazıyorum, yazabilemek için yazıyorum, olanları başkasına değil kendime anlatabilmek için yazıyorum. Hadi koçlar öptümm..

Başka başka şeyler de var :)