İçini dökememek…
Blog yaa bak şimdi nasıl bir suçluluk duygusu kapladı içimi 
Abi hevesle oturdum başına, yazıcam lan dedim, yazıcam böyle bazen gözlerimi kapatıp parmaklarımın gidebildiği kadar öteye gidiyorum ya işte öyle yapıcam dedim. Yaptımda…
Yazdım, çok derinlere daldım, döktüm içimi, ohaaa dedim bunları ben nasıl yazdım lan dedim, elalem görse ne der, konu komşu duysa yuhh demez mi, komşular kapımızı çalıp anneme hanım hanıııımmm ne biçim evlat yetiştirmişsin diye çıkışmaz mı, babam kuruyemişçiye gittiğinde yok sana kuruyemiş filan git önce oğlunun yazdıklarını oku nihat bey diye fitillemez mi…. Yapar abi yapar bu toplum hepsini yapar 
Sevmiyorum böyle insanların baskıları yüzünden yapmacık oluşumu ama önüne geçemiyorum, misal bir konu hakkında fikir beyan edecekken sırf ortamda bir başkası üzülür diye söyleyememek, yada ne bileyim buna benzer şeyler işte…
Bu sorunu yazarak aşıyordum, yazıyordum ve kimse bilmiyordu, belki ona söyleyemiyordum fakat kendimi korkakça motive ediyordum, içimde bırakmıyordum hiçbişey…
Peki şimdi? Yazdıklarını okuyan biri hakkında içini dökmek, onu kıracak yazıları bile bile sırf ben kendimi rahat hissedeyim diye yazmak? Bu berbat bir durum…
Az önce o kadar uzun ve kendimi harika ifade eden bir yazı yazdım ki, işte dedim yaa tamamdır, içimi döktüm bitti gitti… Sonra başa aldım genelde yazdıklarımı son kez okur ondan sonra yayınlarım, bu kez okurken içim öyle sıkıldı ki, sonrasını düşündüm. Yazdıklarımın nereye varacağını, ne şekilde etki edeceğini…
Yazım aklıma geleni söylediğim bir iç döküntüsü değil, bir başka kişiye sesleniş halini aldı, bunu ona ifade edemezken tüm dünyaya ilan etmek aptalca olmaz mı sizce de? Ben cevabımı fevri bir hareketle verdim ve onca yazımı seçili hale getirdim ve şuan okuduğunuz yazıyı yazdım üzerine.
Bilmiyorum blog bilmiyorum, içimi daraltan çok şey var, ne yapacağımı bilmiyorum…
Korkağın tekiyim ben ve bunu korkakça söylüyorum ki lütfen kimse üzerine alınmasın…
Loading ...