Tamam günlerim güzel geçiyor olabilir. Ama sıkıntı veren şeylerde yok değil tabiki. Birlikte büyüdüğüm herşeyimi paylaştığım, acısına, kederine, sevincine şahit olduğum dünyalar iyisi kardeşlerim Orhan ile Dilek’ in düğünlerinde şahit olarak bulunamıyorum. Niye Askerim. Çok kötü bir zamanla ama yapacak birşey yok.

Çocukluktan sözümüz vardı birbirimizn nikah şahidi olacağız diye… Ama OLMADI! Komutan izin vermedi mazeret iznimi kullanıp şafağımı uzatıp her ne olursa olsun yanlarında bulunmak isterdim ama olmuyor. Ne çok ama kelimesi kullandım ama harbiden ama yaaa ama…….

Uzaktada olsam bir gün döneceğim hayat o zaman daha farklı olacak. Onlardan da acısını çıkarıcam onlarda biliyorlar bunu ya neyse. Zaten gelip bizim mahallede tutmuşlar evi :) Tühhh ben evden kaçıp onlara giderim diye düşünüyodum ahah tutup 3-4 bina ötemize taşınmışlar. :) Terhis olayım üç beş lirada ben katıcam yeterki başka yere taşınsınlar :)

Şaka bir yana üzüntüm büyük fakat önemli olan onların mutluluğu. Onların çıkmalarına da vesile olan bendim evlenmelerindede olmayı isterdim OLMADI KISMET DEĞİLMİŞ :(

Başka başka şeyler de var :)