Körler nasıl yürür?
Cuma namazından çıkmış, hiç adetim olmamasına rağmen seyyar satıcıdan sandviç alaraktan deniz kenarında yuvarladıktan sonra işimi halletmek için düştüm yola. Işıklara riayet eden bir vatandaş olarak bekledim bekledim bekledim… Canım sıkıldı çevremi inceledim sonra az ötemdeki gözleri görmeyen abiye takıldım. Hemen girdim koluna caddenin karşısına beraber geçmek için.
Ehh muhabbet istedim birazcıkında, abi dedim yaa, şimdi bak yanlış anlama ama bu kaldırımları filan nasıl biliyorsun, nerden döneceğini, nereye çıkacağını filan? Adımlarını mı sayıyorsun dedim.
Yoook dedi
Allaaaaaa haaa tamam tamam sizin gönül gözünüz açık oluyor dimi, ama çok ilginç bir olay yaaa valla doğaüstü birşey dedim.
Yok be olm ne gönlü, ne güzü dedi
Nasıl yani açık değil mi ?
Valla benim bi yerim açık değil bilader, haftada bir cumaya gidiyorum o kadarcık şeylede biyerimde bi açıklık olmaz heralde dedi
Vay beeee abi tam benim kafadan dedim kendi kendime.
Eee abi yaa bak şimdi gene attın adımını kaldırıma gelince, nasıl yapıyosun bi söylesene. Mesela ben şimdi gözümü kapatayım desem, iki adımda kesin düşerim dedim.
Hacı olayı fazla abartıyorsunuz, şimdi sen görüyorsun dimi, işte bende göremiyorum, nasıl bir kuş için uçmak normal birşeyse, senin için görmek sıradansa, bizim içinde görmemek normal bir olay. Hayatı görmüyor fakat hissediyoruz, alışkanlık halini alıyor artık dedi..
Vay beee abi eminsin dimi, yani böyle seziler, ekstra bizde olmayan birşeyler yokmu gerçekten ben hep öyle sanıyordum dedim
Yok yok hacı yemişler seni dedi
Tesadüf ki aynı yere gidiyor muşuz, abiyle binadan içeri girdik, ve ne oldu biliyor musunuz? Asansörün kapısını bana abi açtı
İşin daha ilginç tarafı kaçıncı kata çıkacaksın diye sordu Beeeeeşşş dedim şaşkınlıkla ve abi beşinci katın düğmesine bastı
Oha dedim yaaa… Bu kadar nasıl oluyo…
Çok ilginç gelmişti bana, ne zamandır yazacaktım bir türlü fırsatım olmadı
Böyle kafa dengi birinden bunları öğrenmek de büyük şans ![]()


28 Ocak 2010 - 05:22
Bazen diyorum.. hani sen bloga yazmayı seviyorsun ya.. Allah sana böyle en egzotik şeyleri yaşattırıp yaşattırıp gelip yazmanı sağlayarak ödüllendiriyor mu acaba seni??
İnsan kendi serendipitysini kendi yaratır
Bu sıcakkanlılığın ve içtenliğinle tüm ilginçlikler seninle ya..
28 Ocak 2010 - 09:03
Ama ben gün içerisinde bugün ne yazsam diye hep düşünüyorum ki
Sanki gazeteci yada köşe yazarı gibi yarınki baskıya yazımı yetiştirmeliyim diye bide endişe duyuyorum
:D
İstanbul güzelliklerle dolu, birde sen olumlu bakarsan olaylara birçok malzeme çıkabiliyor. En büyük korkumdu insanların benim salladığımı düşünmeleri ki sende öyle düşünüyordun ama tanıdıktan sonra ne derece ciddi olduğumu anladın sanırım
Saygılarımı sunaraktan size iyi uykular dilemekteyim
)) hehhe burda bari yapayım vaazımı
28 Ocak 2010 - 14:03
Yavaş yavaş sana benziyorum
korku müziği ver arkadan. çok gergin bir sahnedeyim şu an
daraririri dirararara
:|:|
28 Ocak 2010 - 14:31
hihihi
sen sen olursan zaten bana benzemis olursun, ben ben olursam sana benzemis olurum