Use advanced navigation for a better experience.
You can quickly scroll through posts by pressing the above keyboard keys. Now press the button in right corner to close this window.

Olsun

14964492 art tree birds 300x215 OlsunGenellikle müzikleri eskidikten sonra severim ya da doğrudan eski müzik severim. (Müzikler eskir mi hiç? Ne saçmalıyorum ben?) Ne bileyim mesela radyoda müzikler çalıyor geçiyor ama hiçbirinin sözlerine dikkat etmiyorum. Bir söz duydum geçenlerde elini tutabilmek için fal bakmayı öğrendim filan. Lan adam ne güzel söylemiş dedim içimden ama sonra yine aktı gitti şarkı.

Öyle şarkılarda kendini bulabilen, ızdıraplar yaşayabilen biri değilim. Aslında bir zamanlar öyleydim ama  epey zamandır değilim. Bu benim korkunç korkak yapımdan kaynaklanıyor biliyorum. Sinyal çakıyor hemen beyin Varol acı çekeceksin, Varol kaç ağzına sıçacak bu şarkı, Varol kıs kıs sesini aman diyeyim gibi ikazlar alıyorum ve bilinç o an kapanıyor. Yalnızca müzik akıp gidiyor.

Her neyse şimdi ben bu kadar anlattım ki kimse gelip bana oha Varol ya günaydın demesin diye. Pilli Bebek… Evet konuya girmeye utanıyorum aslında çünkü ben Behzat Ç. filan da izlemiyordum, sanırım orada da geçiyormuş bu benim canıma okuyan şarkı. Pilli Bebek dedim devamını getiremeyeceğim vallahi yüreğim el vermiyor lan. Konuya hala giremedim yahu, söyleyeceğim ama dalga geçmek yok tamam mı? Siz sanki her şarkıyı hemen duyuyorsunuz bir ben eksiğim he mi? Hadi oradan :D

Ben nasıl bir kitlenme, nasıl bir içe dönüş, nasıl bir yüzeyselleşmenin dünyamda oluşturduğu çıkıntılara çarpa çarpa boyutlar arası kıvılcımlar çıkartış yaşıyorum bilemezsiniz bu şarkı yüzünden. (Cümledeki çıkartış kelimesi bilahare TDK üzerinden araştırılacaktır.)

Gece vakti karanlıkta uyumayı beklerken sözler aklıma düşüveriyor kalkıp bir cigara yakıveriyorum. Karanlıkta o yatağa uzanıp içilen sigaranın dramatizmi hiçbir şeyde yoktur biliyor musunuz? Bildiğin salt bir dram, bir film akışı, sonu gelmez tiradlar ne varsa o cigaranın dumanıyla süzülüveriyor içine doğru.

Çocuk düşlerimiz yok artık.

Yok mu sahi diyorum? Oysa ben? Ben çok mu yanlış gelmişim acaba? Kötü oluyor bunu düşünmek, gerçek olabileceğine ihtimal vermek, bilip de bilmiyormuş gibi yapıp akışa meydan okumak. Okumayıp ne yapacaksın ki sanki diyor monoloğun içinde ses.

***

Ben gerçekten konduramıyorum kendime bu yazının devamını yazmayı. Çok samimi söylüyorum inan bana, sonu gayet mutsuzluk içerikli, yer yer -yok canım acımadı kiiii yeaaa-süslü bir yazıya dönüşecek. Dönüşmesin. Bu yazı burada bitsin.

Işıklar kapansın, cigaralar yansın.

Zaten anlatıyor her boku bu şarkı. İçi kemirilmiş bir ağacın üzerine konacak küçücük bir kuşun kanat çırpıntısından korkması gibi. Kuş konar, ağaç dayanamaz. Kuş uçar. Ağaç yıkılır. Yıkılmasın, yazık. Biraz daha ayakta kalsın.

 

Bir Cevap Yazın

small_keyboard