Benim, alt devremin hatta çömezlerim bile askerliği bitti fakat hala unutamadığımı bir kaç kez dile getirdim o güzel günleri..

Şimdi askerden gelipte ben şöyleydim böyleydim diye atıp tutan çok olur. Kimisi derki ulan bir daha alsalar birdaha giderim. Kimiside derki xxxx liman bense bir gemi bir daha gidersem naapsınlar beni :D Yani herkes yaşadıklarına göre farklı farklı düşüncede olurlar. 

Ben harikanın da ötesinde bir askerlik yaptım. Severek yaptım, eğlenerek yaptım. Can ciğer dostlarım oldu. O nedenle uzun bir sürede unutamam o güzel günleri ve sık sık da dile getirebilirim haberiniz olsun :)

Durup dururken niye bu konuyu açtın diyebilirsiniz ki. Hiç de durup dururken değil aslında. 

Tam ben ve devrem teskeremiz elimizde kapıdan çıkış yaparken, yanımızdan onlarca unimog (kamyona benzeyen güçlü bir arazi aracı) geçti. O yiğitler o aslanlar çarpışmaya, şerefsizleri yere sermeye, alayına kan kusturmaya göreve gidiyorlardı. Erzincan, Tunceli, Bingöl farklı farklı yerlere seyyar olarak taşınıyorlardı. Kendi çıkışıma sevinirken onların o burukluğuna da ortak olmuştum. Onları tam nizamiye kapısının önünde sivil olarak son kez asker selamıyla uğurlarken, hepsi içinden benim yerimde olmayı geçiriyordu eminim. Belki bizi görüşleri onların canını acıtmıştı ama nereye ve ne için gittiklerinin bilincindeydi bu aslan parçaları.

Hep aklımın bir köşesinde duruyorlardı, inşallah şehit vermeden gelirler diye temenni ediyordum. Şükürler olsun ki bugün 14 ayımın geçtiği Köklüce Komando Taburu askerleri Show Tv de uzun bir süre gösterilmiş ve uzun görevlerinden dönüşleri kutlanmış..

Çok sevindim bu habere. İzleyemedim geç haberim oldu ama yinede izlemiş kadar oldum. Hayal edebiliyorum ortamı. 

Allah hepsine hayırlı teskereler nasip etsin. Kimsenin anası ağlamasın.

Bunların bi alâkası olabilir mi sizinle?