Kopmak üzereyim blog!

Dağılmamak için o kadar direniyorum ki, sen anlıyorsun beni, biliyorum.. . Herşeyi yıkıp geçmek istiyorum, alıp başımı gitmek, uzağa, en uzağa hemde. Bir allahın kulunun tanımadığı bir yere.. .

Acıyor içim blog, yanıyor, yakıyor heryerimi.. .

Düşünsen olmuyor, konuşsan olmuyor, kaçsan olmuyor, bağırsan, sussan, ağlasan.. . Hiçbiri olmuyor çare blog.. .

Kimse birşey sorsun istemiyorum, kimseye anlatmak istemiyorum sebebini… Sadece bir kişi biliyor, bilen ağlıyor blog, bilen üzülüyor sadece, bilen çaresizliğime bakıp el uzatmak istiyor ama çaresizlik konmuş bir kere adı.. .

Geçiyorum kendimden, yaşamıyorum sanki buralarda, hayallerin içinde kaldım çıkamıyorum, göremiyorum önümü.. . Aslında ben yokum biliyor musun, kalmadım ki, uçtum blog, çıktım bu bedenden, nerede olduğumu bilmiyorum.

Nasıl birşey bu blog? Neden böyle oldum ben? Neredeyim ben? Nereye gittim ben blog görebiliyor musun?

Nereye varacak sonu, anlat blog, biliyorsan anlat bana.. .

Karanlığa mı gidiyorum, aydınlığa mı? Ne bekliyor sonunda beni ?

Yeniden acıyla mı öğretecekler bana hayatı? Öğrenmek istemiyorum ki ben hiçbirşey.. .

Çok küçüldüm be blog, kalkamayacak kadar kötü düştüm bu sefer.. . Acılara virgül eklenmesin artık, biri ayrı olan üç noktada eklenmesin durup düşünmek için, tek bir nokta istiyorum, çözülsün istiyorum herşey.. .

.. .

Başka başka şeyler de var :)