Dr.Hötker yanı başımda bitivermişti bile bayrağı çekerken.. Valla hiç kusura bakma Hötker sizin bir sürü var biz kaç yıldır bekliyoruz biliyo musun bu bayrağı oraya çıkarmak için, kimsenin bayrağını çekemem bu saatten sonra.. Ha iki dakka asılayım ucuna beni de çek yukarı bi atmosfer havası alayım, iki gram şeklimiz olsun gibi bir istek yapacaksan bi nebze ama bayrakla geleceksen çarparım tokadı tam tersimde duruyosun zaten haberin olsun..

- Yok Bay Varol toplantı için haber vermeye gelmiştim. Akşam saat 21:00′de konferans salonumuzda gerekli açıklamayı dinlemek üzere tüm yerli yabancı devlet başkanları, üst düzey bürokratlar, bilimadamlarından oluşan bir heyet ve ulusal temsilciler bi de papa bulunacak toplantıda..

Bayrak işleminin bitmesine müteakiben alnımdaki teri siliyorum kolumla sanki her zaman bu adamların karşısına çıkıyormuşum da bi tarafımda değilmiş gibi muhtarı çağırdınız mı diyorum?
-Muhtar?!()(^?’
Muhtar tabi özellikle bizim Kazımkarabekir Mahallesi’nin muhtarını çağırın, o da gelsin. Peki Bay Varol, derhal çağırttırıyorum kendisini de..

Dilerseniz biraz istirahat edin ayrıca akşam yapacağınız konuşmanın metinlerini de gözden geçirmiş olursunuz.. Ters ters bakıyorum gerek yok Dr.Hötker ben hallederim. İçimde Hötker’e karşı ne olduğunu bilmediğim bir umursamazlık söz konusu.. Konektıkıt’a ulaşmadan önce gözümde übersonik biriydi ama şimdilerde derslerinde öğrencilerine kızmayan ve suistimallere de göz yuman önemsiz bir dersin öğretmeni gibi.. Konektıkıt’a gelmeden önceki durumumu gözden geçirince birden anacağım düşüyor yüreciğime..

Ortamdan ayrılıp tenha bir köşede askerden kalma bir hisle sıladaki anama gurbetten acı dolu bi mektup yazasım geliyor bağrımda yanık bi türküyle. Alışkanlık bide harçlık isteyesim de var içimde ama sonradan aklıma geliyor süperkahraman olduğum.. Derhal süpersonik beyin nöronlarımdaki açılır menü devreye giriyor Skype ile telefon görüşmesi yapmaya başlıyorum. Hemen yaptığım icraatleri üzerine binbeşyüz sallayarak anlatmaya başlıyorum ki gururlansın kadıncağız evladıyla diye Anacığım merak etme o inanılmaz yaratıklara korku saldım gelir gelmez, yok anne öyle değil ya adamınların boyu 7 metreydi ama oğlun korkmadı, adamlara bi patlatıyorum ki görme yaa ağlamaya başladı bi tanesi abi yapma dedi tövbe edip kurbanda 7 kişi bulup danaya ortak olucam dedi, bıraktım onu.. Hee öyle işte anne, yok hadron çarpışması iptal oldu anne o gizlilikten dolayı şaşırtmacaymış. Şimdiki görevimi bu akşam toplantıda açıklayacağım. Tamam anne hadi selam söyle herkese, yok burada havalar iyi iyi merak etme hadi görüşürüz, tamam anne saçımı kurutup çıkıcam sokağa tamam yaaa, tayt filan giydiğim yok anne uff hadi öptüm bye

… 2 saat sonra

Önümde upuzun sıralar halinde dizilmiş parlak deri koltuklar, tepeden aydınlatılan salonu daha gösterişli ve aha da tam benim yerimde duran adamı daha da paniğe sokacak bir auraya sahipti.. İlkokuldayken 23 Nisan’da okumuş olduğum şiirin dışında topluluğa uzun zamandır seslenmiyordum. O zamanlar da mikrofon 4 kişi arasında öğretmen tarafından paylaştırıldığı için bana sıra geldiğinde elimden geldiğince anlamsızca bağırarak arkadaşlarıma ehi ehi bakın bu Varol’un sesi dedittirmiş kapasitede biriyim En azından tecrübesiz değilim diyerek kendimi avuturken yine süpersonik hatiplik yeteneğim çıkıyor meydana.. Bir an kendimi Recep Tayyip Erdoğan gibi “medddennniiiyetler itttiifakkkııııığğğğ”, yapacağız edeceğizlerle dolu bir ruh halinde buluyorum. Kelimelerin üzerine basa basa anlatıyorum prova esnasında.. 5 dakika sonra toplantı başlayacak, konuklar kapılardan içeri girmeye başladılar bile..

Dr.Hötker konuşuyor..

blal bla bla blaaaa ve huzurlarınızda dünyamızı kurtarmak üzere kurduğu müthiş planın detaylarını anlatmak üzere Sayın Varol AKSOY.. Sessizlik.. Kimse alkışlamıyor! …., …., …., sessizlik sürüyor! Çıkmıyorum bende.. Bir kez daha tekrar ediyor Hötker.. Yine yok alkış anasını satayım. Alkış almamamı Türk olduğum için son günlerde Başbakan’ın sağa sola atarlanmalarına bağlayıp daha da gıcık oluyorum. Lan işi gücü bırakmış gelmişiz burda gezegenler arası dostluk köprüleri kurmacalar, kız alıp kız vermeceler, efendime söyleyeyim ortaklaşa bir takım hareketler sergilemeler, en basitinden iddaa olayını gezegenler düzeyinde yüksek bahis oranlarıyla gerçekleştirmeceler filan bir sürü plan var kafamda, adamların yaptığı harekete bak!

Bay Varol lütfen sahneye diye tekrar seslenince moralim bozularak üzgün üzgün çıkıyorum

Gözüme önümde dizilmiş basın mesupları çarpıyor. Flaşlar patırdıyor, bacaklara dolanan kamera kabloları düzeltiliyor. Le figaro olsun, Waşınkton Post olsun, NiYork Tayms, Bibisi, Sienen, Mesaj Tv, Sabah, Akşam, Posta, Şok, Güngören’in Sesi, tüm dünyanın gözü benim üzerimde.. Çok heyecanlanıyorum fakat hatiplik yeteneklerim de haykırıp pöykürmek istiyor dünyaya.. Konuşsam konuşurum yani ama o alkış gelmedi ya harbi çok sinirim bozuldu..  Hötker tip tip bakıyor yan taraftan, ne mk şeklinde kaş göz işareti yapıyorum. Eliyle böyle iteklermiş gibi bi hareket yapıyor. Banane yeaa şeklinde bi harekette ben yapıyorum. Elini dua edermiş gibi birleştirerek bi hareket yapıyor. Adam biliyor tabi biz Türkler gururlu insanlarız öyle ezdiremeyiz kendimizi uluslararası arenada (politikacılar hariç ) tamam tamam şeklinde bi gözümle selektör çakıyorum, anlaşıyoruz..

Konuşmaya çocukluğumdan giriyorum. Aslında duygusal yönlü biri olduğumu, oğlak burcu erkeğinde bulunan hırs, azim ve başarı özelliklerini bütünüyle üzerimde taşıdığımı, geleceğe dair uzun vadede planlarımı anlatıp olur da süperkahramanlıkta tutunamazsam en azından ikili ilişkilerimle kendime yeni bir ekmek kapısı açabilmeyi planlamıştım.. Kendimi fazla kaptırdım sanırım en son sevgilimden ayrılık nedenlerini bir bir sıralayıp, o kadar basın mensubunun önünde döktüğüm gözyaşlarının masa üzerindeki kendi çizdiğim dünyayı kurtarma prototipimi ıslatmasıyla kendime geliyorum. Papa cebinden çıkardığı mendil ile sevgimin ve aşka olan inancımın verdiği duygusallıkla gözünden akan yaşları siliyor.. Toparlanıyorum.

Sayın konuklar size teknik terimlerden bahsetmek zorundayım biraz, barkovizyonda gördüğünüz üzere şimdi yanlardan kanat takıcaz dünyaya, arkadan moturu verip, volan dişlisini hemen ucuna koyucaz. İşte krank kolunu silindirlere bağlayıp emme manifoltunu kuracağımız düzenek ile yukarıdan karbüratörle birleştirince silindirin içine 1/15 oranında benzin ve hava karışımını verip devasa buji ile ateşlemeyi sağlayacağız.. Karbüratörümüze pislik kaçmasın diye özel üretim filtreler hazırlayacağız. Plan proje hepsi hazır yarından itibaren işe koyulacağız. Tahmin ediyorum ki bu işi üstlenmek isteyen şirketler olacaktır fakat hiç birine güvenmediğimi dile getirmek istiyorum.. Bu işi ihale açmadan İkitelli Organize Sanayi’deki İhsan Usta’ya verdik bile.. ! Kendisi Tofaş grubunda uzman, bazı yabancı arabalara da müdahale edebilen ama lüks segmentine giren arabaları aman başım ağrımasın diyerek elinin tersi ile iten son derece gözütok, kastamonulu racondan anlayan değerli biridir.. Usta’ya söyledim parçaları kaynatmaya başlayacak yarın sabah. Dünyamıza eklyeceğimiz bu parçalar sayesinde diğer gezegenleri kafamıza göre dolaşıp canımızın istediği yere çullanıcaz! Yardımcılarım gezegen haritalarını çıkardı, uygun ebatlarda merdivenler de hazırlanıyor. Seçtiğimiz gezegene merdiveni dayayıp nakil işlemini gerçekleştireceğiz. Lafı uzatmak istemiyorum gösterdiğiniz ilgi için teşekkür ederim, selametle..! diyerek konuşmamı alkışsız başladığı için giderli atarlı bir şekilde sonlandırıyorum..

Salondan birerli ikişerli akabinde çığ gibi büyüyerek bir alkış fırtınası kopuyor.. İnsanlar ayağa kalkmak için elindeki mısır, leblebi, kutu kola gibi şeyleri yerlere döke saça bırakıyor. O an Hakan Şükür’ün Leeds United’a attığı goldeki heyecanın aynısını yaşıyorum bende.. Konuşmamı anneme elimle kalp işareti yaparak bitiriyor ve Dr.Hötker’e naaaaabeeer gördün müüüü dercesine bir gözkırpması çekiyorum. Sahne arkasındaki odaya geçiyoruz. Gayet cool olduğumun da bilincindeyim

Dr.Hötker heyetini topla, bundan sonra benim misafirimsiniz, yarın İkitelli Organize Sana.. cümlemi bitirmeme kalmıyor.

Ansızın gözümün önüne bir takım görüntüler geliyor.. Vücudum kasılmaya başlıyor, elimi ceketimin iç cebine sıkıştırdığım süpergüç kaynağım olan terliğime atıyorum.. Heyy bidakika kızlar hepiniz burada bekleyin beni, Hötker sende lütfen giriş kapısının orada bulunan tüm sivilleri uzaklaştır, değişik bişey deniycem.. Bön bön bakma abi dediğimi yap! Tamam Bay Varol, kızlar siz isterseniz güvenlik kamerasından beni izleyebilirsiniz (Karizma haneme eklenecek olan zibilyon tane puanı kaçırmalarını istemem doğrusu )

Salonun olduğu binaya bana suikast düzenlemek için görevlendirilen hayvan gibi 30 kişiden oluşan bir ekip giriş yapıyor. Elimi bir an bile olsun terlikten ayırmadan hızlıca ana bina giriş kapısına doğru ışık hızı ile koşuyorum. Farkettirmeden arkalarına geçiyorum ve saldırıya başlamadan önce uygun bir alana geçmeleri için arkalarından takip ediyorum..

Üç.. İki.. Bir..

Kafama taktığım kravatı son kez düzeltiyorum olası fotoğraf çekilmelerinde daha hoş görünebilmek adına ve terliğimi Osmanlı kılıcı gibi ceketimin içinden çakarıp bir anda çullanıyorum 4 tane hayvan irisi insanın arasına.. Öyle filmlerde gördüğünüz gibi bir yumrukla adamlar ölmüyor ne yazıkki uğraşmak gerekiyor biraz :/ Lakin süpersonik kuvvetimden dolayı üzerlerine atlarken uyguladığım baskı manyak ediyor 4 kişiyi birden, sersemliyorlar.. O an diğer grup elemanları şaşırıyor ve bundan faydalanıyorum. Elimde tuttuğum terliği bir ona yediriyorum bir buna, hiç gözlerinin yaşına bakmıyorum ver Allah ver şempanzeye çeviriyorum hepsini. Terlik değmedik yerleri kalmıyor kitapsızların.. Tabi bu olanlar 5-6 saniyelik kısacık bir sürede gerçekleşiyor.. Yerde bıraktığım o iri kıyımlara dönüyorum sonradan.. Gözlerime inanamıyorum!

Raki lan bu!! Oha arnılt şıvarsanager’de burda, lan yüzüklerine efendisindeki adam da burda adını bilmiyorum ama tanıyorum simaen. Diğeri de kesin betmen ya da zıpaydırmen’deki adamdır heralde. Oha anasını satayım.. Bir an şaşkınlığımdan faydalanan itin biri elime tekme atıyor. Terliğim elimden yere düşüyor, uzanıp alayım derken vicdansızın biri sırtıma uçan tekme sallıyor. Mal gibi yığılıyorum arnılt’ın üzerine. Lan it seni Kaliforniya Valisi yapmadılar mı, elin kalem tutacağına ne türlü arsızlıklar peşinde koşuyosun? diyorum. Boynundaki damarları belirginleştirip gözlerini belerterek boğazıma yapışıyor. Gücüm var Allah’a şükür halim vaktim yerinde yani yere düştüm ama gücümden çok şey kaybetmedim.. Fakat terliğe bir an önce ulaşmazsam pamuğu tıkayacaklar bi tarafıma Arnılt sıkarken Raki şerefsizi saçımdan tutup ingilizce bişeyler söylüyor. Süpersonik yeteneklerim işte burada zıçmaya başlıyor. Adamın söylediklerini doğru düzgün çeviremiyor bünyeme müdahil edilen Google Translate eklentisi. Leydi Gaga’nın alihandıro şarkısının sözleri beliriveriyor gözümde.. O değil de abi şaka maka o kadar şekil yaptım az önce rezil rüsfa olucam elaleme, ölürsem anama babama ne diyeceğim ben? Oha iyice saçmalamaya başladığımı anlayıp daha da karamsar bir hal alıyorum. Gücüm giderek tükeniyor, saçımın çekilmesi ile canım daha çok yanıyor, adamın dediklerini de anlayamıyorum zaten iyice oturuyor içime.. :/

Bay Varol yakalayın!

Güzel yüzüne kurban olduğum Sarah’sı (sera diye okunuyor) fırlatıyor mübarek terliği üzerime doğru. Tükenen gücümle son bir hamle yaparak ağzımla yakalıyorum terliği ve bir anda yine o mükemmel gücü hissediyorum üzerimde. Ellerimi arkadan tutan o yüzüklerin efendisi olacak simaen tanıdığım adamı savuruyorum diğer grup elemanlarının olduğu yere doğru, O ağzına tükürdümünün Raki’sini bir zamanlar filmlerinde aynı benim gibi başına taktığı kravatımsı şeyle bağlıyor ve terliği yediriyorum bir güzel. Bunların tümünü arnılt boğazımı sıkıp peşimden sürüklenirken yapıyorum! Öyle de bi adamım işte ehhe naparsın Arnılt başına gelecekleri anladı zahar boğazımı sıkmayı bırakıp bana yumruklar savurmaya başlıyor, kolundan tuttuğum gibi kaldırıp fırlatıyorum gül benizli Sarah hanımefendi’nin önüne doğru paçavra gibi.. Sonuçta kapanış sahnesi filmlerde adam kahramanlık yapınca kız hemen gelir ona sarılır filan, Sarah’ta gücümü görüp biraz daha hayran olsun bana, daha bi dolsun yüreciğine sevgi pıtırcıkları diyorum. Kesin şimdi öyle olucak diye düşünüp, koşuyorum Sarah’a doğru..

Hiyyyyy Bay Varol çok başarılıydınız diyerek geçiştiriyor konuyu.. Ağrıma gidiyor. Yok abi Türk kızı olsaydı kesin evlenirdi benimle diye düşünüp vatanımın kızlarının kıymetini bir kez daha anlıyorum

Sarah: Bay Varol araştırmalarıma göre Süperkahramanlar Dayanışma ve Yardımlaşma Derneği’nde bir takım üyeler kabullenememiş bir Türk’ün Süperkahraman olmasını ve milliyetçi tavırlarla aman da illaaaaaa amarikalı olur süperkahraman dediğin, yok biz derneğimize yabancı almayız, hacı baba tekkesi mi lan burası diyerek sizi yok etmeyi planlamışlar! Zoruna mı gitmiş çok afedersiniz itlerin? diye soruyorum Sarah’a. Evet zoruna gitmiş Varol bey diyor Sarah. Bırak allasen Sarah yaaa biz bu adamlarla büyüdük bu yaşımıza kadar, bir gün olsun demedik o amarikandır, bu zencidir diye, sanıyordum ki bişi olsa onlar gelir el atar filan, böyle destek olurlar.. Yok abi Süper yeteneklerin mi var derdin var valla.. Almasınlar derneklerine çok da tın, ben işime bakarım!

Basın mensuplarının yoğun ilgisi karşılıyor beni olayların akabinde.. Arkadaşlar konuşmak istemiyorum, vallahi ayıp ettiler söyleyecek söz bulamıyorum, bunlardan olsa olsa gitar hiro olur şeklinde iğneliyici lafımı da sokarak kısacık bir demeç veriyorum. Odama geçiyorum süperkahramanca böyle gerine gerine.

Sabah Dr.Hötker ve ekibi uçak ile Türkiye’ye uçacaklar, anacığımı arayıp akşam için zeytinyağlı yaprak sarması yapmasını istiyorum, bi de misafirlerimizi güzelce ağırlamamız gerektiği konusunda bilgilendiriyorum. Sabah yine göçmen kuşlara Edip Akbayram ve Yaşar’ın kuşlar şarkısıyla eşlik edeceğim için içim içime sığmıyor. Gözlerimi oyuncak ayıcığına sarılan küçük bir çocuk gibi terliğime sarılarak kapatıyorum..

[ Devamı gelebilir ]