• Home
  • /
  • Edebiyat
  • /
  • Dan Brown – Başlangıç (Origin) Kitabında Geçen Mekanlar ve Eserler

Dan Brown – Başlangıç (Origin) Kitabında Geçen Mekanlar ve Eserler

Öncelikle çok önemli bir uyarıda bulunmak istiyorum, kitabı okuduysanız ya da okumayı hiç düşünmüyorsanız bu içeriğe göz atın. Olabildiğince spoiler vermemeye dikkat ettimse de gözümden kaçan bir şeyler olabileceğini düşünüyorum. Dan Brown’ı bilirsiniz, kitaplarında hep insanı mekanlardan mekanlara savuran, insanı hayal aleminde dünya seyahatine çıkaran eşsiz bir yazardır. Kitabı okurken hep acaba nasıl bir yerde geçiyor, nasıl bir ortam diye merak eder dururdum. Aklıma bu mekan ve eserleri not edip, blog olarak paylaşmak geldi. Umarım gelecekte birilerinin işine yarar. Şimdi sizi Dan Brown sayesinde küçük bir yolculuğa çıkaracağım.

 

Montserrat Manastırı

Kitabın açılışında geçen ilk yer burası. Edmond Kirsch büyük keşfini üç din adamına duyurmak için burayı tercih ediyor. Zira gözlerden olabildiğince uzak ve birilerinin onu takip etme ihtimali oldukça azdı.



Montserrat a vista de Drone from Joan Lesan on Vimeo.

Campbell’s Soup Cans

Campbell’in Çorba Kutuları olarak anılan, Andy Warhol’un adına sanat dediği, pop kültürünü başlatan ilk eser olarak tanınır. Andy Warhol ile isim benzerliğimizi babamın sanata olan ilgisinden kaynaklandığını öne sürüp az ekmeğini yemedim aslında eheh :) Öyleyiz işte, çorba kutusundan sanat, isim benzerliğinde sanatseverlik çıkarırız. Kitapta Robert Langdon’ın bu eserden etkilendiğinden bahsediliyordu.

Andy Warhol soup cans

Louise Bourgeois – Maman

Yöneticiliğini Ambra Vidal’in yaptığı Guggenheim Müzesi’nde yer alan bir Louise Bourgeois eseridir. Louise Bourgeois sıradışı bir kadın, çocukluğu acı içinde geçmiş ve bu acıyı bir şekilde eserlerine de yansıtmıştır. İngiliz bakıcısı için şu sözleri sarfetmesi insanı biraz kederlendirir. “ben, beni sevmesini istemiştim o gitti babamı sevdi.” Aşağıya eklediğim portresi Robert Mapplethorpe’a ait, kendisini Patti Smith’in Çoluk Çocuk kitabından tanıyanlarınız vardır, daldan dala atlıyorum. Yalnız o kitabı aşırı sevmiştim, sayesinde Amerikan Beat Edebiyatına merak salmış, kendimi kitaplardan kitaplara vurmuştum, bahsetmeden geçemeyeceğim.

Louise Bourgeois

Louise Bourgeois

29 Comments

  • Semi

    09 Ekim 2017 at 09:57

    Önce yazayım, kitabı okumadım. Yazdığın, açıkladığın yerler/eserler ilgimi çekti doğrusu. İkitelli kısmında bence eserin hakkını yemişsin ya neyse:)
    Bienal falan gez, sanat manat işleri oralarda daha bir özgür:) Yazın Hamburg`da gittiğim bir sergide alfabe ve bitkiler arasındaki bağlantı anlatılıyordu. Odanın birinde bir videoda bir adam bir bitkiye konuşma öğretiyordu mesela:) Çocuklar epey dalga geçtiler:))
    İsim benzerliğin olan Andy Warhol da bugünleri gören herif:) Konserve kutusu deyip geçme:)

    Cevapla
    • Varol AKSOY

      09 Ekim 2017 at 11:48

      Şu açıdan bakmak istiyorum ben, sanatçı diyebilmek için bir şeyleri diğer insanlardan üstün olarak yerine getirebilmeli, üstünlüğü ile bir mesaj verebilmeli. Şimdi bu labirentimsi metal parçalarında Michelangelo’nun Davut heykelindeki emeği göremiyorum. Sadece kaynak sağlayıp “birilerine ürettirdiği” şeylerle sanatçı olarak anılmaları, sanatı sulandırmak gibi geliyor bana. Sağır olmasına rağmen ağzında tuttuğu metal parça ile piyanosundaki titreşimleri hissetmeye çalışıp beste yapan Beethoven’a saygısızlık gibi görüyorum. bkz: https://www.youtube.com/watch?v=J3F0SD_zIkw

      Modern sanat içerisinde elbette sevdiğim şeyler var ama bazıları çok zorlama görünüyor. Fujiko Nakaya’nın su tesisatçısına yaptırdığı borulardan sis dumanı üfleyerek kendini sanatçı ilan etmesi mesela. Bunu bir nalbur da akıl edebilirdi, ki yapan zaten emekçilerden başkası değil. Benim sanat anlayışım üstünlük, emek, haz, mesaj ekseninde. Sanat toplum içindir gibi bir şeyi savunmuyorum, sanat, sanatçının benliği ve bir bakıma sanat içindir ama sanat benim; aldığım mesaj, duyduğum estetik haz, görebildiğim üstünlüktür. Yanisi; gerçekten etkilemiyor birilerine yaptırılıp altı zorla doldurulmaya çalışılan şeyler.

      Bu arada Warhol’u tartışmak haddime değil yahuu, espri olsun diye yazdım öyle, yoksa bıraktığı etki tartışılmaz. :)

      Cevapla
  • Semi

    10 Ekim 2017 at 11:23

    Seni iyi anlıyorum. Elbette emek kapsamında değerlendirdiğimizde bugünkü mimari de sınıfta kalır. Bu ayrı bir konu. Benim bakışım daha çok eserin/projenin bana bir şey aktarabilmesi. Basit olabilir, o konuya pek takılmıyorum ancak sanatçının mesajı önemli. Yoksa sadece adamXsaat bazında bakarsak saçma bir yere gider konu ya da elma-armut karşılaştırması gibi olur. Biri modern sanat, diğeri Rönesans vs. Bu müzikte de aynı, verdiğin örnek gibi, kim var ki Beethoven`a denk olan? Olağanüstü bir yetenek! Şu anki teknolojiyle kim gerçekten müzik yapıyor durup düşünmek lazım.
    Tabii ki modern sanat altında yazdığın gibi saçma şeyler de yok değil, kimi zaman da sadece ses getirmek amaçlı da yapılıyor. Bienallerde yer alan her eseri, en basit haliyle söyleyeyim, anlamıyorum. Yanında yer alan metni okuyup yine anlamıyorum:))

    Nathan Sawaya adını duydun mu bilmiyorum, Lego sanatçısı olarak geçiyor. Sergilerinden birini görmüştüm, sanat mı sanat. “Ne var canım, adam legoları birleştirmiş, bizim oğlan da evde yapıyor” diyemiyorsun:) Her yaptığının bir derdi var anlatmak istediği ve bunu estetikle birleştirince gayet de sanat olmuş. Yazmıştım bazılarını: http://www.mutlueller.com/2016/10/lego-sanat.html#more

    Ve o serginin sonunda bir laf etmiş: Fortunately, there are no rules in art!

    Cevapla
    • Varol AKSOY

      10 Ekim 2017 at 12:14

      Nathan Sawaya’yı duymamıştım ama müthişmiş! Bayıldım yaptıklarına. Berlin’de Legoland’a gitmiştim, oradakiler de enfesti, https://www.instagram.com/p/BJgDa-UBgNi/ mesaj olmamasına rağmen emek hayranlık uyandırıcıydı, yalnız Sawaya ile mukayese edilemezler tabi. :)

      Sanatta kural olmadığı fikrine katılıyorum, yalnız sanat hakkında konuşurken, iki eksenli değerlendirmeliyiz diye düşünüyorum. Sanatçı için sanat, sanatsever için sanat.

      Sanatçı için sanat kuralsız, duvarsız, beklentisiz olmalı, aksi varoluşunu anlamsızlaştırır. Mesaj kaygısı, estetik, emek, yetenek, fayda bunların hiçbirinin sanatçı için öneminim olmadığına katılıyorum.

      Yalnız sanatsever için sanat konusunda sanatseverin beklentilerinin olması çok doğal. Sırf sanatçı kendi dünyasında eseri sanat diye anlamdırdı diye sanatsever için sanat anlamı taşıyamaz. Sanatsever estetik haz almak isteyebilir, mesaj bekleyebilir, emeği ve yeteneği görebilmek isteyebilir. Aksi takdirde, sanatın sanatçı için kuralsız olmasıyla ters orantılı, sanatsever için sanat; kurallı, duvarlı, ipleri sanatçının elinde olan bir at gözlüğünden farksız olur diye düşünüyorum.

      Cevapla
  • semi

    11 Ekim 2017 at 08:22

    Legoland Billund`a iki kez gittim, ne demek istediğini çok iyi anlıyorum. Çılgın şeyler yapıyorlar:) Geçtiğimiz ay Lego House açıldı Billund`da. Deli işi bir Lego mimari yapmışlar. Arsızca gidip göresim var:) http://zusammengebaut.com/lego-house-in-billund-eroeffnung-am-28-september-21169/

    Hemfikiriz aslında. Çünkü beklentim olmasa bir sergiyi/eseri/projeyi gidip görmek ister miyim emin değilim. Bir Gaudi etkisi olmasa da çıkışta beni düşündürmeli mesela. Son gittiğim sergilerden biri olan Food Revolution gibi sarsmalı belki de.

    Kısaca sanat kuralsız olmalı ama bunun da bir sınırı olmalı deyip bağlayalım:)
    Sevgiler…

    Cevapla
  • halil

    14 Ekim 2017 at 22:41

    hocam kitabı gözümde canlandırmama çok yardımcı oldun. tek tek arama zahmetinden kurtardın, teşekkürler. modern sanata bakış açımız da aynıymış bu arada :) klasikçi olduğuma bir kez daha emin oldum. emeğine sağlık.

    Cevapla
  • ht

    15 Ekim 2017 at 10:28

    Bu tür çalışmalar da en az romanların kendileri kadar ilgi çekici. Teşekkürler blogdaki yorumunuz için de…Size de iyi okumalar:)

    Cevapla
  • Rafet

    18 Ekim 2017 at 13:43

    Merhaba,

    Winsdon’un verdiği karar çok doğru. Neticede boyle olmasını sahibi istemişti. Birde duygulardan yoksun ve salt mantık üzerine kurulu olduğunu düşününce yaptığı şey bence çok doğruy. Ve carmihtaki isa, şehitlik vs. gibi doğru örneklerle durumu açıklamasi zaten konuyu tartışmaya kapatmaya yetti:)

    Cevapla
  • Varol AKSOY

    18 Ekim 2017 at 14:02

    Katılıyorum. Ki hali hazırda kısıtlı zamanı kalmış birini ölümsüzleştirmek için de harika bir yoldu. En başta çok kızmıştım ama sonradan sizin gibi hak verdim. :)

    Cevapla
  • Ahmet Sert

    19 Ekim 2017 at 14:00

    En başından beri winstona karşı sanki karşımda bir yapay zeka değilde edmondu sahiplenmiş ve onun arkadaşlarınıda kendine dost kabul etmiş bir birey olarak gördüm tabi onun böylesine vermiş olduğu kararların altında bir dahi olan edmond vardı, Ve bencede ölümüyle ilgili vermiş olduğu kararda ve yapılan suikastle teorileriyle ilgili okuyan herkes ona hak verecektir muhteşem bir kitaptı..

    Cevapla
      • Ahmet Sert

        19 Ekim 2017 at 14:27

        Kesinlikle aynı tepkiyi verdim İspanya için zor günlermi acaba:9 Ama Edmond, Robert, Ambra ve Winston 4 Lüsü daha çok etkileyici bir serüvendi aşk tamamen arka plandaydı!

        Cevapla
  • KeRem

    20 Ekim 2017 at 19:20

    Kitabi bitirir bitirmez girdim sayfaniza. Acikcasi kitabi okumak baya uzun bir zaman aldi cunku adi gecen her yeri her eseri her sanatciyi arastiriyordum, 10 sayfa okuyup 10 dakika eserleri inceliyordum laptopta :) Bu site kitaba bir saygi durusu olmus emeginize saglik.
    Kendimi sanat ve estetik konularinda Langdon’a cok yakin hissediyorum. Ustelik epey de bir zaman harciyorum cagdas sanati anlamaya, incelemeye, galeri ve muze gezmeye. Uzun zamandir aklimda olan sey kitabin basinda gecen bir pasajla beraber pekisti: “Bunda ne var bunu herkes yapabilirden, cagdas sanatin mesaji eserin estetiginde veya eserin kendisinde degil, vermek istedigi mesajda, o eserin arkasindaki fikirde gizli.” Bu sekilde bakmaya calisirsak belki ikitellideki sanayi calismalarindan ayirabiliriz :)
    Winston’in karari konusunda ise yapay zeka ile sentetik zekayi biraz ayirmak gerekir diye dusunuyorum. Ogrenebilir ve kendi bilincini gelistiren, ogrenileri ve bilinciyle de kendi kararlarini verebile 2LOBLU bir zekanin alti ciziliyor. Bir insan bu karari alabilir miydi? Zor. Fakat dunya kamuoyunun dikkatlerini 2 milyondan 600milyon izleyiciye cekmek icin bir kac haftalik veya aylik omru kalan yaraticisinin fiziki hayatina son vermek, buna karsin fikirlerini (sunumunu) ölümsüz kilmayi tarttiginda agir basan tarafi secmek zor olmasa gerek diye dusunuyorum.
    Sevgiler

    Cevapla
    • Varol AKSOY

      21 Ekim 2017 at 18:15

      Winston’in karari konusunda ise yapay zeka ile sentetik zekayi biraz ayirmak gerekir diye dusunuyorum. Ogrenebilir ve kendi bilincini gelistiren, ogrenileri ve bilinciyle de kendi kararlarini verebile 2LOBLU bir zekanin alti ciziliyor. Bir insan bu karari alabilir miydi? Zor. Fakat dunya kamuoyunun dikkatlerini 2 milyondan 600milyon izleyiciye cekmek icin bir kac haftalik veya aylik omru kalan yaraticisinin fiziki hayatina son vermek, buna karsin fikirlerini (sunumunu) ölümsüz kilmayi tarttiginda agir basan tarafi secmek zor olmasa gerek diye dusunuyorum.

      Evet, bir bilgisayar için pek zorlayıcı bir durum değil ama insanlar için gerçekten zor bir karar. Bilgisayarların duygudan yoksun olmaları onları daha da kusursuzlaştırıyor.

      Çağdaş sanat için külliyen anlamsız demiyorum ama bazı eserler çok tatsız, ne alaka ya! hissiyatı oluşturuyor bende. Belki sizin kadar zaman ayırabilseydim fikirlerim değişebilirdi. Şimdilik hiçbirinde klasik sanatın dedirttiği “offff beee!!!” nidalarını, estetik hazzı alabileceğimi düşünmüyorum.

      Cevapla
  • Tekin GÜNYELİ

    21 Ekim 2017 at 21:27

    Merhabalar ; Ambra’nn , prensi affetmesi ve ona dönmesiyle Robert Langdon yine müzmin bekarlığa devam :) Zeus , Apollo gibi tanrılara inanmayanların ateist olduğu gerçeği inanç dünyamı yerle bir etti :) Modern sanat eserlerinin bazılarının oldukça basit olduğunu ( nalburların bile yapabileceğini ) idda edenlere karşı kitapta cevap verilmiş , madem öyle sen niye düşünmedin :) Kitabın ana konusuna ciddi olarak değinmek gerekirse NEREDEN GELDİK sorusu aslında sonsuzdur çünkü, insan nasıl varoldu sorusu , tanrı var etti diyerek kesin sonuca ulaşsa bile bu kez de , tanrı nasıl varoldu sorusuna yönelecektir ki bunun da sonu yok . Bu açıdan bakıldığında NEREYE GİDİYORUZ sorusu daha öncelikli olmalıdır . Resimler için teşekkürler .

    Cevapla
    • Varol AKSOY

      21 Ekim 2017 at 21:52

      Rica ederim. :)

      Hatırladığım kadarıyla kitapta verilen cevaptan Langdon’da tatmin olmamıştı galiba :) Modern Sanat konusunda şahsi eleştirimi yukarıdaki yorumlarda belirtmiştim. Emek, mesaj, haz yoksa “benim için” sanat değildir. Sanatçı için yaptığı her şey sanat olabilir, benim dünyamda anlamlandırdığım sanat kavramına uyup uymaması onun sanat ya da sanat olmamasını etkilemez, onun sanat olarak anlamlandırdığı şey de benim sanat olarak kabullenmemi gerektirmez. Kendimi Galileo’ya karşı çıkan kilise papazı gibi hissediyorum bu konudaki fikrimi savundukça. :D

      Cevapla
  • Sinan METE

    25 Ekim 2017 at 00:34

    Kitabı okumaya yeni başladım. İlk sayfalardaki, yer ve sanat eserlerini internette ararken burayı buldum. Sayfanız eşliğinde kitabı okurken, Ali Püsküllüoğlunun “Yaşar Kemal Sözlüğü” eseri aklıma geldi. Dan Brown kitaplarını (belki de külliyatını) okumamıza yardımcı görselle desteklenmiş kitap(lar) çıkar mı ilerde acaba? Belki de başka dillerde yayınlanmış vardır.

    Cevapla
    • Varol AKSOY

      25 Ekim 2017 at 07:56

      Gerçekten harika fikir. Bildiğim kadarıyla şimdiye kadar öyle bir şey yayımlanmadı ama ileride olabilir (olsa iyi olur). Çünkü o kadar çok ilgi çekici mekandan bahsediyor ki; nasıl bir yer olduğunu görmeden insanın içi rahat etmiyor :)

      Cevapla
  • sena

    27 Ekim 2017 at 12:26

    kıtaptakı sorular ne zaman acıklanır. acaba mesella fedex bende merak ettım ampra’ya long cvp lamadı neden ben anlamadım çok güzel bı kıtap sanata bakış açım degıştı. insan neler yapıyor. isterse!!

    Cevapla
  • zübeyde

    01 Kasım 2017 at 14:06

    Çalışmanız için teşekkürler . Daha önce de böyle bir sayfa sayesinde ”Cehennem” kitabındaki yerleri öğrenme fırsatım olmuştu. Modern sanat konusundan kesinlikle size katılıyorum. Tamamen duygudan uzak hissi veriyorlar bana..Nerede o Davut heykelinin sanattan anlamayanı bile hayranlıktan cezbeden azameti nerede borulardan çıkan buhar :)
    Winston konusunda ise hala kararsızım :) Onu o kadar çok sevmiştim ki sonunda katilin o olduğunu öğrenmek beni yıktı (mantıklı olanı yaptığını düşünmeye daha eğilimim olsa da)
    FedEx konusu yazıldı mı bilmiyorum ama logonun sırrı E ve x harflerinin bitişik yazıldığında ortasında oluşan boş ok -> işareti hızı ve hassasiyeti simgeliyor diye okumuştum.

    Cevapla
  • Ebru Karataş

    14 Kasım 2017 at 23:42

    Muazzam bir içerik öncelikle , emeğinize sağlık. :) tasavvur etmek başka, görsellerle desteklemek bambaşka bir deneyimmiş, kim bilir çıplak gözle görsem neler hissederdim. kirsch’in fikirlerinin buluşu açıkladıktan sonraki kısımları bana tarihi kırılma yaratan icatların niyetler üzerinden nasıl mucizeye ya da küresel felakete dönüştüğü fikrini düşündürdü (çok niyet okuma yapıyorum, hep ardıl süreçleri merak etmek handikapım insanları sıkıyorum bazı bazı hatta) . atomun parçalanmasının yol açtıkları gibi kısaca, buluşumuzu ne niyetle beslersek meyvesini o yönde veriyor fayda ya da zarar. bu durum pozitif bilimlerin her zaman sosyal bilimlerle ve felsefe ile beslenmesi gerektiğini kanıtlar bence. son olarak şehitler vadisini ürkütücü ve tanıdık buldum, pek hoşuma gitmedi. tekrardan elinize sağlık, sevgiler.

    Cevapla

Bir Cevap Yazın